Hellenic Metal

Verdict Denied

2009-05-14T11:24:00.000-07:00

thrash metal

Line-up
Billy Coumreau - Guitars & Vocals
Cozzy Pap - Guitars
Jim Rouvell - Drums
Tassos Kokliotis - Bass

Ex-members

Gus Basher - bass
Stavros Giannakopoulos - vocals
Vassilis Koumroglou - guitars, vocals
Costa Papadopoulos - guitars
Costa "Bassakos" Tassakos - bass
Jim Rouvelas - drums
Costas Exarhakos - drums

Οι Verdict (όπως ξεκίνησαν αρχικά) έχουν μια ομολογουμένως ενδιαφέρουσα πορεία στην ελληνική σκηνή. Κατ' αρχήν η ταμπέλα είναι σαφής: thrash metal. Το θέμα είναι ότι thrash με thrash έχει και κάποια διαφορά αλλά γι'αυτό θα μιλήσουμε παρακάτω. Ξεκίνησαν στην Αθήνα κάπου στο 1995 παίζοντας πολύ απλά... μέταλ. Και το εννοώ. Διότι αυτό που έγινε το 1997 ήταν μάλλον ανεπανάληπτο, και μιλάω για το πρώτο τους demo (για το οποίο επίσης θα μιλήσουμε παρακάτω). Το 2001 κυκλοφορούν ένα δεύτερο demo, ένα τρίτο το 2003. Έκτοτε, θεωρητικά δεν έχουμε ακούσει κάτι από τους Verdict Denied (αφού στο ενδιάμεσο είχαν πάρει την τελική τους ονομασία), και λέω "θεωρητικά" διότι το συγκρότημα όχι μόνο είναι ενεργό αλλά ετοιμάζει και την πρώτη του επίσημη κυκλοφορία, για την οποία παρά τις αμέτρητες αναποδιές που έχουν τύχει, ο κιθαρίστας/τραγουδιστής Βασίλης δεν το βάζει κάτω ό,τι κι αν γίνει... Περιττό να πω ότι την περιμένουμε γεμάτοι ανυπομονησία. Το γιατί... θα το διαβάσετε κι αυτό παρακάτω...

Κυκλοφορίες

Third Alternative the Name (demo) (1997)
Coming While you Sleep (demo) (2001)
Promo 2005 (2005)

Λίγα δικά μου λόγια

Κάποια στιγμή, πάνε πολλά χρόνια κιόλας, ένα φιλαράκι μου είχε γράψει σε μια κασσέτα με επιλογές και κάποιους Verdict. Η κασσέτα αυτή κάποια στιγμή χάθηκε (ήταν στα "επικίνδυνα" του tape trading, βλέπετε) και παρόλο που από κάποιο σημείο κι έπειτα ξέχασα μέχρι και το όνομα της μπάντας, ο τίτλος του τραγουδιού μου είχε μείνει, καθώς επίσης και το ότι ήταν τρελή κομματάρα: Night Hunt λεγόταν, θυμόμουν. Και ως εκεί. Κάποια στιγμή, όχι πολύ μακρυά στο παρελθόν, καμιά τριετία πίσω, άκουσα κάποια πιο καινούρια τραγούδια της μπάντας που μου άρεσαν αρκετά κιόλας, αλλά σύνδεση με το τραγούδι που θυμόμουν ως Night Hunt (Night Hunting λέγεται κανονικά) δεν είχα κάνει. Κάποια στιγμή λοιπόν που συζήταγα με τον Βασίλη στο myspace, κουβέντα στην κουβέντα άρχισα να θυμάμαι κάποια πράγματα και να συνδυάζω καταστάσεις. Η αλήθεια είναι ότι οι Verdict από τότε κιόλας δεν έδιναν καν την εντύπωση ότι επρόκειτο για ελληνικό συγκρότημα. Ξεκίνησαν παίζοντας αυτό που γούσταραν περισσότερο, το οποίο περιελάμβανε επιρροές από thrash μέχρι και King Diamond. Στην συνέχεια άρχισαν να σταθεροποιούνται στις πιο thrash και πιο συγκεκριμένα του αμερικάνικου στυλ, το οποίο και παίζουν εκπληκτικά (μια δοκιμή στα τραγούδια παρακάτω και στην σελίδα τους στο myspace θα σας πείσει). Και τελικώς, όταν επιτέλους βρήκα τα demo τους, όταν ξανάκουσα μετά από τόσα χρόνια το Night Hunting συνειδητοποίησα γιατί το θεωρούσα από τότε κομματάρα: διότι είναι. Οι Verdict Denied είναι πραγματικά πολύ μεγάλη μπάντα. Λίγο οξύμωρος ισχυρισμός αν αναλογιστούμε ότι ακόμη δεν έχουν επίσημη δουλειά, αλλά επειδή ο Βασίλης δεν το βάζει κάτω με τίποτε μάλλον θα την έχουμε (ίσως και πολύ σύντομα) στα χέρια μας. Προσωπικά την περιμένω πως και πως, δεν το κρύβω.
Αλήθεια, θυμάστε ένα παληκάρι που ανέβηκε και τα έσπασε μαζί με τους Paradox στο πρόσφατο UTH; Αυτός ήταν ο Βασίλης. Κλείνωντας, να πω και το εξής: μου αρέσουν πάρα πολύ γενικώς και ειδικώς, αλλά ιδίως αυτό το demo του 97 είναι το κάτι άλλο (ακούστε και το ομώνυμο να πάθετε πλάκα). Τσεκάρετέ τους οπωσδήποτε, απίστευτη περίπτωση... (και μην ξεχάσετε ν'ακούσετε ιδίως το Night Hunting!)

Α, και μην το ξεχάσω: Βασίλη, σε ευχαριστώ για όλα αδελφέ!

Ιστοσελίδες
Οι Verdict Denied στο myspace
Verdict Denied
Επικοινωνία
verdict94@yahoo.com

Verdict Denied- Action Defensive (live)
Video "Action Defensive"

Verdict Denied- 94x1 Vain (live)
94x1 Vain

Verdict Denied- Twisting and Menacing My Stare (live)
Twisted And Menacing My Stare Live Video

Verdict Denied- Night Hunting

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Verdict Denied- 3rd Alternative the Name

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Reflection

2009-05-14T10:42:00.000-07:00

heavy/doom metal

Line-up
Leo Stivala - Vocals
Stathis Pavlantis - Guitar
Jonh Litinakis - Bass
George Pavlantis - Drums
Iraklis Loukakis - Keyboards

Ex-members

John Psarrakis - Guitar
Chris Kappas - Vocals
John Tolakis - Bass
Kostas Anastasopoulos - Keyboards
Jim Panokostas - Drums

Από το 1992 οπότε και ξεκίνησαν την μεγάλη τους διαδρομή οι Reflection δεν πρέπει να έχουν κάτσει δευτερόλεπτο, αφού μέσα από διάφορες προσπάθειες (demos, singles) έχουν καταφέρει να εδραιωθούν στην σκηνή και μάλιστα ως μια από τις πάρα πολύ καλές μπάντες. Εηξαιρετικά ενδιαφέρον συγκρότημα που παλαιότερα έπαιζε πιο πολύ heavy με αρκετές doom στιγμές ενώ τον τελευταίο καιρό μάλλον το έχει φέρει τούμπα αυτό. Με διάφορες αλλαγές στη σύνθεσή τους (οι περισσότερες εκ των οποίων πριν από καμιά τριετία, με σημαντικότερη αυτή της προσθήκης του frontman των Forsaken) λογικά ατενίζουν το μέλλον με μεγάλη αισιοδοξία και όχι αδίκως αφού τους το επιτρέπει τόσο η δισκογραφική τους παρουσία όσο και η ποιότητά τους γενικότερα. Πάρα πολύ καλή μπάντα.

Κυκλοφορίες

Before the End (demo) (1992)

When Immortals Die (demo) (1993)

Sire of the Storm (single) (1995)
The Fire still Burns (EP) (1999)

The Fire Still Burns (1999)
Realms of the Night (split) (2000)
Οδύσσεια (2003)
When Shadows Fall (2008)

Λίγα δικά μου λόγια

Τους Reflection τους έμαθα σχετικά αργά, μόλις το 2003 και πιο συγκεκριμένα αμέσως μετά την κυκλοφορία της Οδύσσειας. Μου'χε πει ο Μήτσος της Eat Metal ότι είναι πολύ καλή δουλειά και τελικώς την πήρα και δεν κρύβω ότι έπαθα μεγάλη πλάκα. Τεράστια δουλειά, με εκπληκτική θεματολογία και τρελές κομματάρες μέσα. Μην τα πολυλογώ, με τον καιρό βρήκα και κάποιες άλλες δουλειές τους και γενικά τους παρακολουθώ και μου αρέσουν πάρα πολύ κιόλας. Μάλιστα τις παλιές δουλειές τους τις βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσες κιόλας (when immortals die και τα μυαλά στα κάγκελα να'ούμ!) αν και η Οδύσσεια παραμένει διαχρονικά η αγαπημένη μου δουλειά (αλλά και ένας από τους πλέον αγαπημένους μου ελληνικούς μέταλ δίσκους): στο πρόσφατο UTH την στιγμή που έπαιξαν το Sorceress μπορεί και να'βγαζα αφρούς κιόλας... :)
Τολμώ να πω ότι ακόμη και στις πιο doom φάσεις τους μου αρέσουν αρκετά, ίσως ένεκα του επικού στοιχείου που γενικότερα διαθέτουν. Πάντως τα πιο heavy είναι το κάτι άλλο... Οι Reflection είναι αναμφίβολα μια εκπληκτική μπάντα που αξίζει να ψάξει ο οποιοσδήποτε ανεξαρτήτως μουσικών ακουσμάτων, αφού πρακτικά καλύπτουν μεγάλο εύρος κιόλας.
Σημειωτέον και προς αποφυγήν παρεξηγήσεων: τα τραγούδια στην Οδύσσεια είναι με αγγλικό στίχο. Σε κάποια σημεία (εισαγωγές κυρίως) υπάρχουν κάποιες απαγγελίες στα ελληνικά).

Ιστοσελίδες
Οι Reflection στο myspace
Reflection
Επικοινωνία
leostivala@yahoo.com
stathis@reflection.gr
john@reflection.gr
george@reflection.gr
loukakis_h@hotmail.com

Reflection- When Immortals Die

Reflection- The Sorceress (live)

Reflection- Slaughter in the Island of the Sun (live)

Litany

2009-05-14T09:57:00.000-07:00

doom metal

Line-up
Panagiotis Drivas - guitar
Alex Tsantilas - guitar
Nick Varsamis - vocals
George Koumparoulis - bass
Jim Ikonomou - drums

Ex-members

Chris Moustakakis - drums

Με έναν δίσκο, ένα εφτάρι και ένα demo (για να τα πάρω χρονολογικώς αντίστροφα) οι Litany δείχνουν να έχουν καθιερωθεί στο ελληνικό doom metal προσκήνιο. Δημιουργήθηκαν περί το 2000 στην Αθήνα και έκτοτε κάνουν αισθητή την παρουσία τους ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μπάντα θα έλεγα, παρόλο που ως γνωστόν με το doom με πιάνει μια σχετική αλλεργία.

Κυκλοφορίες

Ρehearsal 2003 (2003)

Litany (single) (2004)
Aphesis: The Sapience of Dying (demo) (2008)

Λίγα δικά μου λόγια

Όπως έλεγα, με το doom έχω κάποιες αλλεργίες (μάλλον οι speed καταβολές, βλέπετε). Αν είναι καλό δεν θα το απορρίψω βέβαια και κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τους Litany. Δυναμική μουσική, όχι μόνο στο κλασικό αργό τέμπο αλλά με δυναμικές εναλλαγές. Πολύ καλή επίσης η σκηνική παρουσία της μπάντας, η οποίαν μη λέω ψέματα πιο πολύ από τα live ξεκίνησε να μου κεντρίζει το ενδιαφέρον, μάλλον για τις (έχω την εντύπωση) αμερικάνικες επιρροές από το είδος. Στην συνέχεια έβγαλε και το πραγματικά πολύ καλό cd της και ήρθε κι έδεσε. Άξιοι προσοχής, ιδίως για τους λάτρεις του είδους.

Ιστοσελίδες
Οι Litany στο myspace
Litany
Επικοινωνία
-

Litany- Fly on Redemption's Wings (live)
Fly on redemption's wings

Dark Nightmare

2009-02-25T06:53:00.000-08:00

heavy metal

Line-up
Yiannis Papadimitriou - Guitar & Vocals
Manolis Tegos - Guitar
George Karagiannis - Keyboards
Alfonso Migdanis - Bass
Dimos Konstantinidis - Drums

Ex-members

Jim Printzas - Bass

Παρά το νεαρό της ηλικίας τους, οι Dark Nightmare δεν είναι καινουριο συγκρότημα. Ξεκίνησαν την πορεία τους το 1999 στα Γρεβενά και συνεχίζουν ακάθεκτοι μέχρι σήμερα. Στο ενεργητικό τους έχουν 3 demo (από τα οποία τα 2 πρώτα θέλει μεγάλο κόπο και ιδρώτα να βρεθούν) συν ένα split με τους Blade of Spirit. Η μουσική τους είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, με πολύ ωραίες μελωδίες καθώς και εμπνεύσεις, ενώ συχνά-πυκνά αγγίζουν και το όριο του επικού. Θα τους χαρακτήριζα ως ένα από τα πλέον ελπιδοφόρα συγκροτήματα της χώρας. Ιδιαίτερη μνεία θα ήθελα να κάνω και στις live εμφανίσεις τους οι οποίες είναι πραγματικά εκπληκτικές, δείχνωντας τον παλμό του συγκροτήματος.

Κυκλοφορίες

Dark Nightmare (demo) (2001)

Earth in Danger (demo) (2003)

The Blood Land (demo) (2004)
Serpents of the Night (split) (2007)

Λίγα δικά μου λόγια

Δυστυχώς το πρώτο τους demo δεν το έχω στην κατοχή μου. Και λέω δυστυχώς διότι όλες οι υπόλοιπες δουλειές τους είναι εξαιρετικές, αν και πολύ "περιορισμένες" σε σχέση με τις δυνατότητες που έχω διαπιστώσει στις συναυλίες τους. Δεν είχα τύχει να τους μάθω νωρίς, όμως τα τελευταία 4 χρόνια που τους γνωρίζω, τους έχω μάθει καλά. Αν συνεχίσουν έτσι σε συνδυασμό με τις δυνατότητες που δείχνουν να έχουν μπορούν να μας προσφέρουνακόμη καλύτερες στιγμές στο μέλλον. Πραγματικά πολύ καλό συγκρότημα.

Ιστοσελίδες
Οι Dark Nightmare στο myspace
Dark Nightmare
Επικοινωνία
info@darknightmare.net
dnightmare99@hotmail.com

Dark Nightmare- Dragonlakes

Dark Nightmare- Defenders of the Brotherland

Dark Nightmare- Invaders

Dark Nightmare- Hawks of War

Gladiators

2009-02-25T06:52:00.000-08:00

heavy metal

Line-up
Vocals: Dimitris Komselis
Guitars: Michael Bizimis
Bass: Fotis Sotiropoulos
Drums: Pavlos Tsalikis

Ex-members

Θεωρώ ότι η περίπτωση των Αθηναίων Gladiators είναι εξαιρετικά περιγραφική για το τι συνέβαινε στην ελληνική σκηνή κάποτε. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά: πρέπει να δημιουργήθηκαν κάπου στο 1987 με 88 και υπήρξαν βραχύβιοι. Γιατί; Μα για τους "κλασικούς" λόγους που υπήρχαν τότε και συνήθως περιορίζονταν στο δίπτυχο θητεία-σπουδές. Παρόλο που δεν μας έδωσαν πολλά δείγματα του ταλέντου τους, νομίζω ότι δικαίως είχαν λάβει από τότε την ταμπέλα του καλού συγκροτήματος, αφού όταν έχεις καταφέρει να έχεις μόλις 3 τραγούδια και να είναι και τα 3 μπόμπες αυτό αν μη τι άλλο δείχνει κάτι. Η παρουσία τους περιορίστηκε δυστυχώς σε μόλις ένα demo συν ένα τραγούδι στην συλλογή Greece Attacks και μετά πάπαλα. Ή μάλλον σχεδόν παπαλα, διότι κάτι χρόνια μετά ουσιαστικά επανήλθαν με το όνομα Fortress Under Siege, αλλά θα τους αφήσουμε αυτούς για τη δική τους ώρα. Μουσικά οι Gladiators κινούνταν στο μελωδικό heavy. Επίσης, αξιοπρόσεχτο το γεγονός ότι παρά την εποχή που κυκλοφόρησε το demo τους ο ήχος ήταν μάλλον πάρα πολύ καλός.

Κυκλοφορίες

Dead Man's Walk (demo) (1990)

Λίγα δικά μου λόγια

Τολμώ να πω ότι ιδίως το ομώνυμο κομμάτι του demo είναι γενικότερα από τα αγαπημένα μου τραγούδια που έχει βγάλει συγκρότημα της χώρας μας. Ακόμη και σήμερα είναι ένα τραγούδι που θα βάλω μέσα σε συλλογές. Από τότε μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση το στυλ των τραγουδιών τους, αφού τα παιδιά έδειχναν να το κατέχουν το αντικείμενο τόσο συνθετικά, όσο και εκτελεστικά. Δυστυχώς όμως έπεσαν κι αυτοί θύματα των τότε συνθηκών και δεν μπόρεσαν να προχωρήσουν όπως (εκτιμώ ότι) θα τους άξιζε. Κρίμα, διότι το demo τους είναι πραγματικό διαμάντι.

Ιστοσελίδες
-

Gladiators- Dead Man's Walk

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Nemesis

2009-02-25T06:51:00.000-08:00

heavy/power metal

Line-up
Tasos Karapapazoglou - Vocals
Kostas Paraskevas - Guitar
Tassos K. - Bass
Mark Faitas - Drums
Tassos K. - Keyboards

Ex-members

Kostas Tsirpinakis - Drums

Οι Nemesis κατάγονται από την Καβάλα. Δημιουργήθηκαν κάπου στα τελειώματα της δεκαετίας του 80. Η μουσική τους δεν είναι ιδιαίτερα απλή: ναι μεν η βάση της είναι το power, όμως έχουν και πιο στρωτές heavy στιγμές, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις αγγίζουν και το progressive (αν και όχι ιδιαίτερα αισθητά, νομίζω). Στο "καρνέ" τους έχουν δύο demo (το 1991 και 1995 αντίστοιχα), έναν δίσκο (2000) και μια συλλογή (2001). Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής τον δίσκο δεν τον έχω δει ποτέ μου, μήτε έχω την οποιανδήποτε πληροφορία περί αυτού, αλλά θεωρώ ότι η πληροφορία ισχύει. Ως συγκρότημα ήταν εξαιρετικό: αυτό φαινόταν και συνθετικά και εκτελεστικά. Επίσης διέθετε έναν εκπληκτικό τραγουδιστή. Διαλύθηκαν μάλλον αμέσως μετά την κυκλοφορία του συγκεκριμένου δίσκου και στην συνέχεια κάποια μέλη τους δημιούργησαν τους Windfall για τους οποίους θα μιλήσουμε κάποια άλλη στιγμή. Να σημειωθεί επίσης ότι η συλλογή Lost Humanity δεν είναι τίποτε άλλο από τα δύο demo τους (τα οποία και σας συνιστώ ανεπιφύλακτα).

Κυκλοφορίες
Against the Past (demo) (1991)
Neverending Story (demo) (1995)
Dreamscape (2000)

Losto Humanity (2001)

Λίγα δικά μου λόγια

Η πρώτη μου επαφή με τους Nemesis ήταν λίγο μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους demo, κάπου στο 1991 δηλαδή, οπότε και άκουσα το τραγούδι Lost Humanity (που θα ακούσετε παρακάτω σε μια... εκτέλεση-έκπληξη!). Αυτονόητος ο πανικός που επικράτησε μετά αναφορικά με το που και πως μπορώ να βρω το demo. Όταν -πολλά χρόνια μετά- άκουσα ότι το είχαν διαλύσει δεν μπορώ να πω ότι χάρηκα και ιδιαίτερα. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί το διέλυσαν, έστω και προς όφελος των Windfall, αφού θεωρώ ότι ήταν ένα συγκρότημα με εξαιρετικές δυνατότητες.

Ιστοσελίδες
-

Nemesis- Lost Humanity (live from Molon Lave festival)

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

(ακούστε προσεκτικά την φωνάρα στο ξεκίνημα. Μετά, μπορείτε να την ξανακούσετε...)

Nemesis- Against the Past

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Kawir

2009-02-25T06:50:00.000-08:00

black metal

Line-up
Thertonax - Guitar, vocals
ES "Erichthonios" - Vocals, keyboards, samplers
Orfni - Lyrics, female vocals
Nosoforos - Bass
Vriareos - Drums

Ex-members

Necroabyssus - Vocals
Porphyrion - Guitar
Nikos - Guitar
Panos - Bass
Kostas - Drums
John - Synths
Eskarth - Guitar
Diavelgenus - Vocals
Iapetos666 - Vocals

Οι Kawir είναι μια περίεργο περίπτωση συγκροτήματος. Δημιουργήθηκαν το 1993 στην Αθήνα ως Κάβειρος από τον Thertonax (που τότε ονομαζόταν Mentor) και εξαρχής κινούνται στον ακραίο χώρο (black metal). Η ιδιαιτερότητά τους όμως έχει να κάνει με τους στίχους τους, οι οποίοι είναι γραμμένοι στα αρχαία ελληνικά, το οποίο όχι μόνο για την εποχή τους αλλά ακόμη και για τα σημερινά δεδομένα είναι αν μη τι άλλο μεγάλη πρωτοτυπία, παρόλο που πλέον υπάρχουν και άλλα συγκροτήματα με ητν αντίστοιχη "λόξα" (εξ όσων γνωρίζω). Δισκογραφικά θα τους χαρακτήριζα ως εξαιρετικά δραστήριους, αφού πρακτικά από την ημέρα που ξεκίνησαν και μέχρι σήμερα όλο και κάτι θα κυκλοφορήσουν σε τακτά χρονικά διαστήματα, είτε αυτό είναι demo, είτε EP, είτε split, είτε δίσκος. Παραδόξως, παρά την έντονη παρουσία τους ήταν διαχρονικά ένα συγκρότημα ηπίων τόνων που πολλοί έχουν χαρακτηρίσει συχνά εξαφανισμένο από προσώπου γης. Οι λάτρεις του είδους απ'όσο ξέρω τους γουστάρουν αρκετά. Σημειωτέον ότι η μετονομασία τους σε Kawir έγινε αρκετά νωρίς στην σταδιοδρομία τους.

Κυκλοφορίες

Demo 93 (1993)
Split with Sigh (single) (1994)

Eumenides (single) (1994)

The Adored City of Olympus (single) (1995)

To Kavirs (EP) (1995)
The Ancient Spirits (demo) (1996)

To Kavirs (1997)
Epoptia (1999)
Split with Nocternity (single) (2002)
Split with Zemial (single) (2003)
Arai (2005)
Dei Kabeiroi (συλλογή) (2006)
Ophiolatria (2008)

Λίγα δικά μου λόγια

Δεν μπορώ να πω ότι το black μου αρέσει και ιδιαίτερα. Για την ακρίβεια πλην ελαχίστων εξαιρέσεων το απεχθάνομαι (για σωρεία λόγων) οπότε για να κινήσει την περιέργειά μου κάποιο συγκρότημα πρέπει να το θεωρώ μάλλον πολύ καλό. Και μάλλον ένα τέτοιο είναι και οι Kawir. Κάποιες δουλειές τους μου αρέσουν, παρά τον ακραίο ήχο τους. Βέβαια, όχι ότι "ασπάζομαι" και αυτό που βγάζουν, αφού θεωρώ την όλη προσπάθειά τους υπερβολικά ασύνδετη -τρόπον τινά- (μουσική αμιγώς βορείου προελεύσεως με αρχαιοελληνικό στίχο και image καθώς και μελωδίες που επιθυμούν να προσεγγίσουν αρχαιοελληνικά πλαίσια), όμως ως τελική προσπάθεια δεν θα την χαρακτήριζα άσχημη. Εξάλλου όπως είπα και πιο πάνω, απ'όσο γνωρίζω οι λάτρεις του είδους τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση και αυτό προφανώς λέει περισσότερα. Για τα δικά μου γούστα, ως εκεί όμως...

Ιστοσελίδες
Οι Kawir στο myspace

Kawir- To Kawirs

Kawir- Artemis

Kawir- Ophiolatreia

Vice Human

2009-02-25T06:49:00.000-08:00

heavy metal

Line-up
Nick Papakostas - Guitars and vocals
Michael Bakoulas - Bass
Bill Xirokostas - Drums

Ex-members

Jonh Satos - Drums
Akis Thomas - Bass
Angelos Tsoukalas - Drums
Nick Geraris - Drums
Kostas Manopoulos - Bass

...κια αν οι Northwind ήταν το πρώτο ελληνικό συγκρότημα που έπαιξε μέταλ, στην θεωρία, οι Vice Human ήταν αναμφίβολα το πρώτο στην πράξη! Ο ιδρυτής της μπάντας Νίκος Παπακώστας (απλή συνωνυμία με τον Νικόλα των Convixion, για να μην μπερδευόμαστε) είχε έντονη πορεία στον χώρο του ελληνικού ροκ, έστω και σε επίπεδο "παρέας" που λέμε. Κάποια στιγμή όμως περί τις αρχές της δεκαετίας του 80 πήρε τη μεγάλη απόφαση να ξεκινήσει το δικό του σχήμα και κυρίως με τον ήχο και τη μουσική που πάντα ήθελε. Και αυτό ήταν φυσικά το metal. Το 1984 βγάζει τον πρώτο δίσκο για να ακολουθήσει ο δεύτερος μόλις έναν χρόνο μετά. Εν συνεχεία το συγκρότημα διαλύεται για αρκετά χρόνια μέχρι που κυκλοφορεί την τρίτη του δουλειά 18 χρόνια αργότερα! Σήμερα το συγκρότημα είναι ενεργό. Θέλω να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα αναφορικά με τους Vice Human, διότι η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλές "παρεξηγήσεις". Ουδείς είπε ποτέ ότι οι Vice Human ήταν η τεράστια γκρουπάρα. Επίσης, ουδείς εξήρε τις... τεράστιες ικανότητες του Νίκου Παπακώστα. Δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε όμως ότι ο άνθρωπος αυτός έκανε κάτι που είχε μέσα του και που γούσταρε πολύ. Γι'αυτόν τον λόγο ιδίως οι 2 πρώτες δουλειές των Vice Human είναι μεγίστης σημασίας. Ναι μεν οι Flames μπορεί να ακολούθησαν άμεσα (σε επίπεδο πρώτης κυκλοφορίας), όμως πρακτικά ό,τι έκανε τότε ο Παπακώστας το έκανε τελείως ξεκρέμαστος και κυρίως, από το πουθενά. Επίσης, να μην παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι ο άνθρωπος αυτό κάνει ακόμη και σήμερα αυτό που γουστάρει ενώ έχει ξεπεράσει τα 50, γεγονός που αν μη τι άλλο δείχνει εκτός από άνθρωπο αυθεντικό και άνθρωπο ιδεολόγο. Και μπράβο του.

Κυκλοφορίες

Vice Human (1984)
Metal Attack (1985)
Set me Free (2003)
Beyond this Life (2004)
Escape (2006)
Λίγα δικά μου λόγια

Δεν θα έβαζα στην "ελίτ" της σκηνής τους δίσκους των Vice Human, όμως σε καμία περίπτωση δεν θα τους χαρακτήριζα κακούς. Σίγουρα έχουν και μειονεκτήματα, αλλά καλώς ή κακώς δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι συγκροτήματα όπως οι Savatage, οι Maiden και οι Queensryche δυστυχώς γεννήθηκαν σε άλλες χώρες και υπό καλύτερες συνθήκες. Προσωπικά θεωρώ τους δίσκους τους καλούς, τηρουμένων μάλιστα των αναλογιών, διότι πρακτικά θα μπορούσαν να είναι και πολύ καλύτεροι. Καλό θα είναι να θυμόμαστε ότι τους χρωστάμε πολλά.

Ιστοσελίδες
Οι Vice Human στο myspace

Vice Human- Dust into my Nose

Vice Human- Metal Wars

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Vice Human- Set me Free

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Northwind

2009-02-25T06:48:00.001-08:00

hard rock/heavy metal

Line-up
Kostas Nikolaidis - Bass/Vocals
Panos Tsakiroglou - Guitar
Thodoros Doulamis - Lead Vocals
Thanasis Tsimoudis - Drums

Ex-members

Thomas Tsilias - drums
Paulic Fakiroudis - drums
Sakis Fotiadis - drums
Panagiotis Papachantzis - drums
Michalis Bourmas - guitars
Michalis Mavroudis - guitars

Οι Northwind προέρχονται από την Θεσσαλονίκη και στην θεωρία τουλάχιστον είναι (νομίζω) το πρώτο ελληνικό metal συγκρότημα. Το γιατί λέω "στην θεωρία" είναι κάτι που θα αναλύσω πιο κάτω. Λογικά το συγκρότημα πρέπει να δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 80 (μην πω στα τέλη αυτής του 70), ενώ η πρώτη τους δουλειά κυκλοφόρησε το 1982 και τολμώ να πω ότι η όποια σχέση της με το μέταλ είναι μάλλον υπό μορφή... υπονοούμενου. Ηχητικά δηλαδή ίσως και μετά βίας θα χαρακτήριζα hard rock το αποτέλεσμα, όμως με αρκετή υπομονή και ακόμη περισσότερα ακούσματα φαίνεται ότι το συγκρότημα γενικά κάτι προσπαθεί. Το 1987 κυκλοφόρησε (από την ΕΜΙ παρακαλώ) η δεύτερη και δυστυχώς τελευταία τους δουλειά, υπό οτν τίτλο Mythology. Ηχητικά το αποτέλεσμα είναι αρκετά πιο "βαρύ", και πάλι όμως μετά βίας μπορείς να το πεις μέταλ παρόλο που αυτήν τη φορά το πλησιάζει πάρα πολύ (γι'αυτόν τον λόγο και προσωπικά τον εκλαμβάνω ως μέταλ). Εδώ βέβαια πρέπει να σκεφτούμε το εξής: όταν οι Flames κυκλοφόρησαν το Made in Hell, ο ήχος δεν απεικόνιζε σε καμία περίπτωση αυτό που έβγαζαν οι Flames, οι οποίοι κοπάναγαν ανηλεώς κιόλας. Είναι σαφές λοιπόν ότι η "ψαλίδα" θα άνοιγε κατά πολύ περισσότερο σε έναν ήχο σαν αυτόν των Northwind. Εξάλλου όχι μόνο τότε, αλλά και για πολλά χρόνια η φράση "παραγωγή heavy metal" ήταν κάτι τελείως άγνωστο για τα ελληνικά δεδομένα. Όπως και να'χει, ουδείς μπορεί να γνωρίζει πως θα μπορούσε να ακούγεται με τα σημερινά δεδομένα ο ήχος αυτής της πραγματικά πολύ μεγάλης μπάντας, πλήν ίσως μόνο των ιδίων.
Να αναφέρω επίσης και μερικές "λεπτομέρειες": παρόλο που το να βρεις πληροφορίες για τους Northwind είναι εξίσου εύκολο με το να βρεις σκύλο που μιλάει αγγλικά, αυτό που γνωρίζω είναι ότι πρακτικά το προσπαθούσαν μόνοι τους επί σειρά ετών κιόλας, με κυριότερο όπλο τις εμφανίσεις τους. Το κατά πόσον όντως ισχύει, δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω. Επίσης, οι Northwind διαλύθηκαν σε ένα χρονικό σημείο που είχαν αρχίσει να δραστηριοποιούνται για την κυκλοφορία του τρίτου τους δίσκου. Τέλος, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι οι δύο δίσκοι των Northwind είναι από τα πλέον σπάνια και συλλεκτικά βινύλια ίσως και σε παγκόσμιο επίπεδο: είτε δεν βρίσκονται καθόλου, είτε αν βρεθούν θα κοστίζουν πανάκριβα όσο δεν φαντάζεστε, είτε αν βρεθούν προορίζονται μόνο για ανταλαγή (κάτι που ειλικρινώς δεν κατάλαβα ποτέ μου). Επίσης, πέραν των δύο δίσκων τους υπάρχει η πληροφορία ότι έχουν κυκλοφορήσει και ένα demo το 1983. Το κάτά πόσον ισχύει κάτι τέτοιο δυστυχώς δεν δύναμαι να το επιβεβαιώσω.

Κυκλοφορίες

Northcomin' (1982)
Mythology (1987)
Λίγα δικά μου λόγια

Οι Northwind ήταν μια πραγματικά μεγάλη αλλά και πρωτοποριακή μπάντα. Παρά τον ήχο που φτάνει στο αφτί, όπως προείπα το πιθανότερο είναι ότι οι Northwind κάτι άλλο ήθελαν να βγάλουν (αν και ίσως όχι απαραίτητα τόσο πολύ διαφορετικό). Τον πρώτο τους δίσκο τον έχω ακούσει ελάχιστες φορές και δεν μπορώ να πω ότι μου είχε κάνει την ιδιαίτερα μεγάλη εντύπωση. Η δεύτερή τους δουλειά όμως ακόμη κι έτσι είναι πραγματικά εξαιρετική, αφού περιέχει μερικά πάρα πολύ καλά τραγούδια. Το γεγονός ότι διαλύθηκαν ενώ ουσιαστικά ετοίμαζαν δίσκο το θυμάμαι από μια συνέντευξή τους, σύμφωνα με την οποίαν ήταν έτοιμοι να μπουν στο στούντιο (στο οποίο ίσως να μην πρόλαβαν να μπουν ποτέ κιόλας) θα το χαρακτήριζα λυπητερό. Όπως και να'χει, η προσφορά τους είναι μάλλον ανεκτίμητη.

Ιστοσελίδες
-

Ολόκληρο το Mythology στο vibrations of doom
(χρειάζεται real player)

Northwind- Prometheus the Man

Metal from Hellas

2009-02-11T06:11:00.000-08:00

Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι: θα ρίξω πολύ θάψιμο στο παρακάτω κείμενο. Όποιος δεν γουστάρει, ας μην το διαβάσει. Πάμε λοιπόν...
Αυτό το βιντεάκι έχει ήδη κυκλοφορήσει στο ίντερνετ εδώ και αρκετό καιρό. Πολύς κόσμος βιάστηκε να το ανεβάσει και να το μεταδώσει δεξιά κι αριστερά, είτε καλοπροαίρετα είτε ξερολίστικα. Προσωπικά ήθελα πρώτα να μάθω αν επρόκειτο να κυκλοφορήσει σε dvd (πιθανώς, αλλά μελλοντικά). Και λόγοι ευνόητοι και όσοι τους κατάλαβαν.
Όπως και να'χει, έχω διαβάσει (ιδίως σε φόρα) ενδιαφέρουσες απόψεις για το εν λόγω βίντεο. Και σοβαρές και ηλίθιες. Και εν θερμώ και απλά για τη συμμετοχή. Και πάει λέγοντας. Δεν το κρύβω όμως ότι κάποια πράγματα μου έχουν κάνει τεράστια εντύπωση.

Κατ' αρχήν μέσα στο εν λόγω πόνημα αναφέρεται κάποιες φορές ότι η όλη φάση γίνεται για την πτυχιακή εργασία του Νίκου Παπακώστα των Convixion. Επειδή γνωρίζω εκ των έσω κάποια πράγματα θα πω τα εξής: ο Νικόλας (που είναι και γαμώ τα παληκάρια) αποφάσισε για την πτυχιακή της σχολής του να κάνει ένα -ας πούμε- ντοκυμανταίρ για την ελληνική σκηνή. Το θλιβερό είναι ότι θα μπορούσαν και άλλοι να κάνουν κάτι αντίστοιχο, αλλά όταν έχεις τη δυνατότητα να αρκείσαι σε υψηλή κριτική και ταυτόχρονα είσαι Έλληνας, γιατί να κοπιάσεις; Ο Νικόλας, λοιπόν, μαζί με το άλλο το παληκάρι που έκαναν τη δουλειά, έτρεχαν από εδώ κι από 'κει, είτε μέσω γνωστών, είτε μέσω τηλεφωνικών επικοινωνιών να συγκεντρώσουν το απαιτούμενο υλικό. Μάλιστα, όπως έχει γράψει και ο ίδιος ο Νίκος στο διαδίκτυο, επεχείρησε να μιλήσει και με άλλες μπάντες, όπως οι Sarissa, οι Vavel, οι Rotting Christ κλπ και για κάποιους λόγους που δεν είναι δικό μου θέμα να σχολιάσω απλά η φάση δεν έκατσε. Δεδομένου λοιπόν ότι από ένα σημείο κι έπειτα ο χρόνος είχε αρχίσει να γίνεται πολύ πιεστικός δεν γινόταν να περιμένει κι άλλο, το ντοκυμανταίρ κυκλοφόρησε έτσι όπως το έχουμε δει όλοι (όσοι το έχουμε δει). Αυτά λοιπόν είναι μέσες-άκρες τα γεγονότα. Πάμε τώρα στα σχόλια που προανέφερα...

Οι γνωστοί και μη εξαιρεταίοι Έλληνες λόρδοι, βασιλείς, μεγαλογαιοκτήμονες κλπ, ευρύτερα γνωστοί και ως η μη μου άπτου high society του ελληνικού αφάν γκατέ με το που είδε το ντοκυμανταίρ ξεκίνησε: "λείπουν οι τάδε". "Ναι, όμως λείπουν και οι άλλοι". "Σωστά, λείπουν και οι παράλλοι όμως, καθώς επίσης κι εκείνοι". "Ρε, τους τάδε μην ξεχνάτε"...
Εν ολίγοις ό,τι θεωρεί ο καθείς ότι θα έπρεπε να έχει μπει στο ντοκυμανταίρ, καθώς και κυρίως ό,τι γουστάρει ο ίδιος προσωπικά, θα έπρεπε αυτομάτως να έχει μπει. Έτσι απλά. Και φυσικά ένα ντοκυμανταίρ που είναι ήδη σχεδόν 2 ολόκληρες ώρες θα έπρεπε να είχε βγει 6 ώρες, 8, 12 μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τον κόσμο. Κάτι σαν την τριλογία του Άρχοντα των Δακτυλιδιών σε μία πλήρη μονοκόμματη version ενδεχομένως. Δυστυχώς όμως όπως έχουμε ξαναπεί, ο μαλάκας με άποψη είναι μια σύγχρονη μάστιγα της κοινωνίας μας. Διότι πρακτικά ελάχιστοι είναι αυτοί που είδαν πραγματικά το ντοκυμανταίρ και ακόμη λιγότεροι κατάλαβαν τι θέλει πραγματικά να πει. Οι περισσότεροι δυστυχώς αναλώθηκαν στο τι θα προτιμούσαν να έχουν δει, κανείς όμως τελικώς δεν απάντησε στο φλέγον ερώτημα: αφού δεν το γουστάρατε ρε παίδες, γιατι το είδατε δηλαδή; Διότι αν το είδατε από απλή περιέργεια ή απλά ενημερωτικά, τότε τα συγκεκριμένα σχόλια θα έπρεπε να απουσιάζουν.

Τι είδα εγώ; Κάποιες φάτσες από το παρελθόν, που ο καθένας είπε την άποψή του για κάποια ζητήματα. Είδα επίσης νέο αίμα να λέει όχι μόνο τι είχε ακούσει για τότε αλλά και πως είναι τα πράγματα σήμερα. Είδα κόσμο από μπάντες, από εταιρίες, από άλλου είδους κύκλους, ακόμη και από τα ΜΜΕ, που ο καθένας από τη μεριά του είχε κάτι να προσθέσει. Διάβασα από κάποιους να λέγεται ότι "τι δουλειά είχε ο τάδε εκεί πέρα". Μα κύρος δεν σου προσδίδει το τι είσαι αλλά το τι έχεις να πεις. Δηλαδή αν εγώ γνωρίζω πρόσωπα και καταστάσεις δεν μπορώ να πω την άποψή μου μόνο και μόνο επειδή δεν παίζω σε μπάντα ή δεν έχω εταιρία ή δεν δουλεύω σε μαγαζί κλπ; Τι ασοβαρότητες είναι αυτές επιτέλους;
Η δουλειά του Νικόλα ήταν εκπληκτική, δεν το συζητώ. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα μπορούσε να είναι και καλύτερη. Σαφέστατα και θα μπορούσε. Το τι θα μπορούσε να είναι όμως δεν σημαίνει ότι την καθιστά αυταπάγγελτα μη καλή. Κάλυψε την πορεία της σκηνής σχεδόν από το ξεκίνημά της έως σήμερα. Μίλησε για το τότε και για το τώρα, κάνοντας όλους τους απαραίτητους παραλληλισμούς. Πάντα ένα τέτοιο αφιέρωμα θα έχει ελλείψεις, σχεδόν νομοτελειακά. Η ελληνική σκηνή δεν είναι τόσο μικρή όσο νομίζουν οι περισσότεροι. Κι ούτε έχει λίγα να πει. Έπρεπε όμως μέσα από ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα να καλυφθεί το μεγαλύτερο δυνατό κομμάτι της πίττας σε έναν περιορισμένο σε λογικά πλαίσια χρόνο. Γι'αυτό ακριβώς και το ντοκυμανταίρ είναι εξαιρετική δουλειά. Γι'αυτό και ακριβώς όσοι ελαφρά τη καρδία έσπευσαν να το κατακρίνουν (και δεν μιλώ για όσους εξέφρασαν ειλικρινείς απόψεις, αλλά για εκείνους που όταν τους πεις άσπρο λένε μαύρο μόνο και μόνο επειδή έτσι έχουν μάθει. Καλώς ή κακώς έχουμε μπερδέψει την καλοπροαίρετη κριτική με τα πικρόχολα σχόλια) θα παραμείνουν ντολμάδες και δη, κονσέρβας.

Ειπώθηκαν πράγματα εκεί μέσα που δεν το κρύβω ότι με συγκίνησαν. Μόνο τα ζουμιά που δεν με πήραν. Μάλλον επειδή τα έχω ζήσει κι εγώ και κάπου είχαν περάσει στηην σφαίρα της λήθης και των αναμνήσεων. Θυμήθηκα πόσο αυθεντικά (όσο και προβληματικά) ήταν κάποια πράγματα και καταστάσεις στο παρελθόν. Είδα φίλους και γνωστές φάτσες να λένε πράγματα που με εκφράζουν. Είδα κόσμο εκ των έσω να βγάζει στη φόρα τα προβλήματα που υπήρχαν και που τότε ήθελε σχεδόν υπεράνθρωπες προσπάθειες να υπερσκελίσεις, και που όμως πολύς κόσμος σήμερα τα χλευάζει παρά την άγνοιά του. Παλιά σου καθόταν μια θητεία και διαλυόταν η μπάντα. Τώρα ο κιθαρίστας είναι στην Αθήνα, ο ντράμερ στην Ξάνθη και ο τραγουδιστής στο Παρίσι και σου βγάζουν demo. Αυτά όλα όμως είναι λεπτομέρειες που διαφεύγουν από τον πολύ κόσμο, παρόλο που πρακτικά είναι αυτές που ανέκαθεν έκαναν τη διαφορά. Δίνονται σημαντικές απαντήσεις μέσα στο ντοκυμανταίρ: για τις κακές παραγωγές της τότε εποχής, για τα εμπόδια που υπήρχαν, για τα αγγούρια των συμβολαίων, για τις συγκυρίες που γύρναγαν μπούμερανγκ μόνο και μόνο επειδή ήμασταν στην Ελλάδα, καθώς και για πολλά άλλα, όπως μεταξύ άλλων και τα λάθη είτε των οπαδών, είτε των μέσων, είτε ακόμη και των ίδιων των συγκροτημάτων.

Πολλές φορές μιλάμε δίχως να σκεφτόμαστε, πόσω δε μάλλον όταν δεν ξέρουμε κιόλας. Ανατρίχιασα όταν άκουσα (που δεν το γνώριζα) ότι οι Vavel έχασαν συμβόλαιο λόγω των Helloween. Παλιά θυμάμαι, είχα διαβάσει κάποιον που ανέλυε πόσο ηλίθιοι ήταν στην Noise που αντί να υπογράψουν τους Sarissa υπέγραψαν τους (τότε) Σοβιετικούς Kruiz. Γιατί ηλίθια οι Noise; Επειδή είχε να διαλέξει ανάμεσα σε μια υπερμπάντα και σε ένα τεράστιο και σχεδόν "παρθένο" καταναλωτικό κοινό και επέλεξε το δεύτερο; Οι ατυχείς συγκυρίες που λέγαμε... Κι όμως, τελικά ποτέ δεν βάζουμε μυαλό. Δεν είδα έναν άνθρωπο ν'αναρωτιέται αν αυτό το ντοκυμανταίρ θα βγει για πώληση. Τουναντίον πολλοί έψαχναν να δουν αν και πως μπορεί να κατέβει... Ναι, είναι οι ίδιοι άνθρωποι που δεν αγοράζουν ποτέ και ενδιαφέρονται μόνο να κατεβάζουν, αδιαφορώντας για το τι συμβαίνει στο metal όχι μόνο εν Ελλάδι αλλά και παγκοσμίως. Και πέραν τούτου, από πικρόχολα σχόλια και υψηλή κριτική να φαν και κότες. Περισσεύει ο ξυπνητζιδισμός και η ειρωνία, την ίδια στιγμή που υπάρχουν άνθρωποι που ματώνουν για τις μπάντες.
Είδα μέχρι και κόσμο που ουσιαστικά χλεύαζε τον Γρηγόρη. Έναν Γρηγόρη που ούτε που θυμάμαι σε πόσα special thanx συγκροτημάτων έχει αναγραφεί. Έναν Γρηγόρη που πολύ αμφιβάλλω αν οι διάφοροι λαχανοντολμάδες με άποψη γνωρίζουν πόσες μπάντες έχει φέρει στην Ελλάδα για συναυλίες και πόσες φορές έχει βάλει το χέρι βαθειά στην τσέπη. Έναν Γρηγόρη που μέσα σε ένα εξάμηνο κάνει για τις μπάντες περισσότερα απ'όσα κάνουμε οι περισσότεροι σε μια δεκαετία. Όπως αντίστοιχα προφανώς υπάρχουν και κάποιοι άλλοι Γρηγόρηδες, αφανείς και μη. Και όμως κάποιοι μίλησαν πικρόχολα, που προσωπικά με στεναχώρησε (όχι μόνο επειδή είναι φίλος). Είναι οι ίδιοι με όσους δεν κατάλαβαν τι ήταν αυτό το ντοκυμανταίρ και τι ήθελε να πει. Ήταν οι ίδιοι με όσους θα είχαν ίσως την απαίτηση να δουν ακόμη και τους... Metallica μέσα σε ένα τέτοιο ντοκυμανταίρ. Είναι οι ίδιοι που ποτέ δεν πατάνε σε συναυλίες, που ποτέ δεν θα πλησιάσουν ένα ελληνικό συγκρότημα να του που έστω για το τυπικό του λόγου ένα "μπράβο ρε παιδιά, καλοί ήσασταν" ακριβώς επειδή δεν θα κάτσουν ποτέ να δουν ένα ελληνικό συγκρότημα. Είναι οι ίδιοι που δεν ξέρουν τι μέγεθος και σχήμα έχει ένα cd ή ακόμη χειρότερα ένας δίσκος βινυλίου. Είναι οι ίδιοι των οποίων ο ξερολισμός μετριέται σε αποκλειστικά gigabyte. Το ίδιο και η μαλακία στον εγκέφαλο.

Θέλετε να σας πω ποιος είναι ο σύγχρονος Έλλην μεταλάς; Είναι αυτός που λέει πόσο καραγκιόζηδες ήταν οι Vavel με τις φορεσιές του αλλά την ίδια στιγμή προσκυνάει τους Manowar και τους πρώϊμους Queensryche. Είναι ο ίδιος οπαδός που χλευάζει το βάψιμο των Crush αλλά θεοποιεί τους KISS, τον King Diamond και τη μισή νορβηγική σκηνή. Είναι ο ίδιος που θα μείνει ατάραχος αν μάθει ότι διαλύθηκαν οι Metallica αλλά θα πανικοβληθεί αν μάθει ότι έκλεισε το (κάθε) napster. Είναι ο ίδιος που βιάζεται να θάψει ή να απορρίψει κάτι που δεν άκουσε ποτέ του, όχι για δεύτερη φορά μπας και αλλάξει γνώμη, αλλά ούτε καν για πρώτη. Αυτός είναι ο Έλληνας μεταλλάς... Ο δεν κάνω ποτέ τίποτε, και επικρίνω τους πάντες και τα πάντα.

Να τον χαιρόμαστε...
Κι όσον αφορά το ντοκυμανταίρ, θα σας πρότεινα να το ξαναδείτε προσεκτικά. Περιέχει θησαυρό πληροφοριών. Αρκεί να είστε ανοικτόμυαλοι, πράγμα που εύχομαι σε όλους ολόψυχα.

Crush

2009-02-10T13:36:00.000-08:00

heavy metal

Line-up
Panagiotis Constantinides - vocals
Pantelis Rodostogiou - guitars
Tasos Bretakis- bass
Kostas Voyiajzogioy - drums

Ex-members

G.Giarelis - drums

Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να γράψω για τους Crush δίχως ν'ανατριχιάσω.Διότι πρόκειται για τόσο μεγάλη μπάντα...
Δημιουργήθηκαν στο Αιγάλεω το 1983 και είναι από τα πρώτα ελληνικά συγκροτήματα! Δυστυχώς οι πληροφορίες που έχω για τα πρώτα τους χρόνια είναι πιο σπάνιες κι από το αντίστοιχο υλικό τους. Ξέρω πάντως ότι είχαν κάποια demo. Και το ξέρω διότι προ ετών έφτασα κυριολεκτικά μια ανάσα από το να τα αποκτήσω από έναν γερμαναρά που τα έχει. Δυστυχώς έμεινα στο παρά πέντε όμως. Τέλος πάντων, μάλλον η σημαντικότερη στιγμή των Crush -αλλά και της όλης σκηνής γενικότερα- είναι η κυκλοφορία του ενός και μοναδικού τους δίσκου μέχρι σήμερα, του μυθικού Kingdom of the Kings εν έτει 1993 (το οποίο θα επανακυκλοφορήσει σύντομα, λένε οι πληροφορίες). Οι φήμες λένε ότι μπαινοβγαίνουν στα στούντιο για κάτι νέο. Τώρα αν όντως βγει κάτι ή όχι, επιφυλάσσομαι. Ελπίζω να τις επιβεβαιώσουν. Α, και μην τους χάσετε στο επικείμενο Up the Hammers. οι συναυλίες τους είναι πραγματικά αυτό που λέμε "εμπειρία ζωής".

Κυκλοφορίες

Kingdom of the Kings (1993)

Λίγα δικά μου λόγια

Ειλικρινά ό,τι και να πω για τους Crush δεν θα είναι αντικειμενικό. Τους θεωρώ τεράστια μπάντα. Ο δίσκος τους είναι σπανιότατο τεμάχιο (και που απέκτησα χάρη στον Γρηγόρη -θενξ και πάλι ρε Γκρεγκ!) εντός κι εκτός Ελλάδος του οποίου η επικείμενη επανακυκλοφορία σε cd με κάποια έξτρα τραγούδια νομίζω μάλλον θα "σώσει" αρκετό κόσμο από το ψάξιμο (αλλά και από τα έξοδα). Δεν θεωρώ καθόλου τυχαίο ότι με μόλις μία επίσημη κυκλοφορία οι Crush είναι ένα από τα π΄λεον μυθικά συγκροτήματα στην Ελλάδα, με σεβαστό όνομα (τηρουμένων πάντοτε των αναλογιών) και στο εξωτερικό. Αρκεί να σας πω ότι έξω δεν υπάρχει underground κύκλος που να σέβεται τον εαυτό του και να μην έχει τους Crush σε περίοπτη θέση. Μουσικά ο δίσκος είναι εκπληκτικός, heavy metal ολκής με... παντελόνια. Οι κομματάρες που βρίσκονται εκεί μέσα είναι πραγματικά απερίγραπτες. Ποιο να πρωτοπιάσεις... March of the Deads? Flag of Hate?Gloriest Night? Ή μήπως το έπος Unborn? Ειλικρινά ό,τι και να γράψω γι'αυτό το έπος θα είναι ελάχιστο. Μακράν από τους αγαπημένους μου δίσκους....
Για το τέλος έχω φυλάξει ένα σχόλιο ειδικά αφιερωμένο σε όλους εκείνους τους ντολμαδομπάμιες που χλευάζουν τους Crush ντε και καλά λόγω του βαψίματος που είχαν τα πρώτα τους χρόνια: αλήθεια, χλευάζετε και τους βαμμένους KISS ή τον επίσης βαμμένο King Diamond? Ή μήπως τα διάφορα τυχάρπαστα νορβηγικής αμφιβόλλου προελεύσεως συγκροτήματα που εδώ και χρόνια είναι της μόδας (και που ελάχιστα αξίζουν); Ρε τραβάτε κοιταχτείτε σε κανάν καθρέπτη να δείτε τα καραγκιοζιλίκια σας, άσχετοι...

Ιστοσελίδες
Οι Crush στο myspace

Crush- Unborn (live)

Heathendom

2009-02-10T13:35:00.000-08:00

heavy/doom metal

Line-up
Dimitris Koutsouvelis - Vocals
Lefteris Vourliotis - Guitar
Michail Vlavianos - Guitar
Yiannis Moraitis - Bass
George Tsinanis - Drums

Ex-members

Yiannis Fillipaios - Drums
Dimitris Sakkas - Drums

Αν και ξεκίνησαν την πορεία τους επισήμως κάπου στο 1998 στην Αθήνα, ουσιαστικά μετά το 2004 ξεκινάνε να ενεργοποιούνται. Πρακτικά έως την κυκλοφορία του demo τους υπό τον τίτλο Heathendom μάλλον είχαν "αναλωθεί" σε κάποιες μικροαλλαγές στη σύνθεση καθώς και πρόβες. Όπως και να'χει, όταν κυκλοφόρησε το demo επικράτησε ένας μικρός χαμός. Ήταν πραγματικά τόσο καλό. Το επίσημο ντεμπούτο τους κυκλοφόρησε το 2008 υπό τον τίτλο Nescience και είναι πραγματικό αριστούργημα. Περιμένουμε πολλά ακόμη από δαύτους.

Κυκλοφορίες

Heathendom (demo) (2005)

Nescience (2008)

Λίγα δικά μου λόγια

Θυμάμαι λίγους μήνες πριν κυκλοφορήσει το demo που είχα πάει στον Γρηγόρη μου είχε βάλει 1-2 τραγούδια τους ν'ακούσω και είχα πάθει χοντρή πλάκα. Ένα ακόμη demo που θα είχα στην αναμονή λοιπόν, η απόφαση ήταν άμεση. Ευτυχώς (εν αντιθέσει με αυτό που θέλουν οι χαζές μάζες) η μπάντα πείστηκε εγκαίρως να "κόψει" κανονικά το demo και όχι απλώς να το κυκλοφορήσει τσάμπα μέσω ίντερνετ. Το demo έχει κομματάρες, με την ιδιαίτερη προτίμησή μου να εστιάζεται στο εκπληκτικό War and Pain (το οποίο θ'ακούσετε παρακάτω). Πέρσυ έβγαλαν και τον πρώτο τους δίσκο ο οποίος είναι πραγματικά εκπληκτικός. Metal, όχι αστεία... Εκπληκτική μπάντα, που μουσικά μου φέρνει στο μυαλό τους μεγάλους Sanctuary.

Ιστοσελίδες
Heathendom
Οι Heathendom στο myspace

Επικοινωνία:
heathendomband@yahoo.com

Heathendom- War and Pain (demo version)

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

The Ivory Tower

2009-02-10T13:34:00.000-08:00

heavy metal

Line-up
Dimitris Theodorou - Vocals
Giorgos Papadonis -Guitars
Dimitris Kourmousis - Guitars
Kostas Haralampidis - Bass
Giorgos Konstantakelos - Synths
Kostas Koulis - Drums

Ex-members

Nick Aravanopoulos (keyboards)
Theodore Pitsikas (drums)
Apostolis Koskinas (guitar)
Bill Alexiou (drums)
Sostis Ropaitis (keyboards)
Spyros Kypriotis (drums)

Οι Ivory Tower δεν είναι και ιδιαίτερα καινούριο συγκρότημα. Δημιουργήθηκαν κάπου στο 1992 στο Μοσχάτο από τον Δημήτρη Θεοδώρου και τον Κώστα Χαραλαμπίδη με σκοπό, τι άλλο; Να παίζουμε αυτά που γουστάρουμε ν'ακούμε. Το 1994 κυκλοφορεί το πρώτο demo του συγκροτήματος υπό τον τίτλο "Society". Με τα"γνωστά" της εποχής προβλήματα, ακολουθεί μια πολύ μεγάλη παύση, οπότε και κυκλοφορούν ένα demo με τίτλο "20 Days Project" το 1999, όπου εάν θυμάμαι καλά ο τίτλος αναφέρεται στις μέρες που ασχολήθηκε η μπάντα για τη συγκεκριμένη δουλειά. Οι αλλαγές στο line-up της μπάντας συνεχίζονται και γενικά καθυστερούν την μπάντα, που το 2003 κυκλοφορεί ένα demo με 2 διασκευές (The Two Covers), ώσπου το 2005 κυκλοφόρησαν το singlάκι A Few Days Make Eternity. Μετά από αρκετή δουλειά και κόπο, το 2006 το συγκρότημα κυκλοφορεί μόνο του την παρθενική του επίσημη δουλειά, με τίτλο The Ivory Tower. να σημειωθεί ότι το συγκρότημα είχε ξεκινήσει ως Ivory Tower (σκέτο) και τελικώς "μετονομάστηκε" σε The Ivory Tower για να αποφύγει τυχόν ευτράπελα με το αντίστοιχο ομώνυμο γερμανικό συγκρότημα.

Κυκλοφορίες

Society (demo) (1994)

The 20 Days Project (demo) (1999)

The Two Covers (demo) (2003)

A Few Days Make Eternity (single) (2005)

The Ivory Tower (2006)

Λίγα δικά μου λόγια

Από πολλές απόψεις είναι λυπηρό να βλέπεις ότι ακόμη και σε σχετικά σύγχρονες εποχές την ελληνική σκηνή ακολουθούν προβλήματα του παρελθόντος, όπως η στρατιωτική θητεία ή οι σπουδές. Διότι αν κρίνω από τον ομώνυμό τους δίσκο, θεωρώ ότι θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί αρκετά διαφορετικά αν στο παρελθόν είχαν μια πιο φυσιολογική και ομαλή πορεία. Όπως και να'χει, από παλιά είχαν δώσει κάποια ενδιαφέροντα δείγματα (το τραγούδι A Few Days Make Eternity επί παραδείγματι θα το χαρακτήριζα αρκετά καλό, αναλογιζόμενος και το πότε πρωτοβγήκε κιόλας). Το σημαντικό όμως ήταν πραγματικά η πρώτη τους επίσημη δουλειά. Θυμάμαι που έλεγαν τα παιδιά ότι τη δούλευαν αρκετά και αυτό ήταν ένας ακόμη λόγος να είμαι περίεργος για το τελικό αποτέλεσμα (ο άλλος λόγος, μην το κρύβω είναι ότι γνωρίζω κάποια μέλη της μπάντας). Τελικώς όταν κυκλοφόρησε και το πήρα στα χέρια μου, ομολογώ ότι εξεπλάγην θετικότατα. Η δουλειά ήταν εξαιρετική, σοβαρότατη και με πάρα πολύ καλά δείγματα. Στα υπέρ του είχε αρκετά σημεία, ένα εκ των οποίων το ότι επρόκειτο για στρωτό heavy, ένα άλλο ότι είχε ενδιαφέρουσα θεματολογία μιας και στιχουργικά όλος ο δίσκος είναι concept (που δεν είναι και ιδιαίτερα εύκολο ως προσπάθεια νομίζω). Αν τα παιδιά δεν το πάλευαν τελείως μόνοι τους ίσως να είχε βγει ακόμη καλύτερο, αλλά νομίζω ότι σε γενικές γραμμές το αποτέλεσμα τους δικαιώνει: ο δίσκος είναι πραγματικά εξαιρετικός. Ειδικότερα δε, θα ήθελα να αναφερθώ στο ομώνυμο άσμα του cd, το Ivory Tower το οποίο είναι πραγματικά από τα πάρα πολύ καλά τραγούδια που έχω ακούσει από ελληνικό συγκρότημα (και το οποίο μπορείτε ν'ακούσετε παρακάτω και να κρίνετε κι από μόνοι σας).
Βέβαια, για να πετάξω και την μπηχτή μου, ίσως να τα είχαν πάει και ως αντιμετώπιση κόσμου καλύτερα αν δεν το πάλευαν μόνοι τους με νύχια και με δόντια. Έχω μάθει όμως ότι εδώ και κάποιον καιρό κινούνται πιο δραστήρια (έστω και με αργά βήματα) μέσα στην σκηνή και αυτό μόνο να τους οφελήσει μπορεί.
θα τους χαρακτήριζα εξαιρετικά ελπιδοφόρους εάν συνεχίσουν να το προσπαθούν το ίδιο πολύ όπως έκαναν μέχρι τώρα. Πόσω δε μάλλον όταν στο κλασικό heavy δεν διαθέτουμε και ιδιαίτερα πολλά συγκροτήματα...
Τέλος, αναφορικά με τον δίσκο να κάνω και λίγο χιούμορ, κάτι που έλεγα μια φορά στον ντράμερ της μπάντας και φίλο από πολύ παλιά, Κώστα Κούλη και στον κιθαρίστα Γιώργο Παπαντώνη: είναι προφανές ότι όλοι τους καραγουστάρουν Maiden, αλλά το αποτέλεσμα πραγματικά μοιάζει με Queensryche! (αυτό το τελευταίο κρατήστε το)

Ιστοσελίδες
The Ivory Tower
Οι Ivory Tower στο myspace

Επικοινωνία:
ivories@the-ivorytower.com
all_ivories@yahoo.com

The Ivory Tower- The Ivory Tower

The Ivory Tower- A Few Days Make Eternity (demo version)

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Greece Attacks

2009-02-10T13:33:00.000-08:00

compilation

Bands
Nigel Foxxe/Lord
Digital Dreams
Danger Cross
Nightmare
Vomit
Analog Dreams
Beauty and the Beast
Mystery
IFC
Vaal
Angelheart
Ecstasis
Blowing Free
Anxiety
Thunderbird
Brainstorm
Crush
Gladiators
Warning
Despise

Λίγα δικά μου λόγια

H Greece Attacks είναι μια μεγάλη ιστορία. Κυκλοφόρησε το 1989 από την FM Records και ουσιαστικά αποτελούσε (εξόσων γνωρίζω δηλαδή) προσωπικό.. πόνημα του Lord (του ιδιοκτήτη του Rock City κοινώς). Ως κίνηση στόχευε στην υποστήριξη της (πολύπαθης) ελληνικής σκηνής και ειλικρινά σαν ιδέα ήταν εξαιρετική και ιδιαίτερα φιλόδοξη. Πριν προχωρήσω να ξεκαθαρίσω ότι είμαι fan της Greece Attacks, παρόλο που αναγνωρίζω ότι τελικώς τα πάντα έγιναν έτσι ώστε η όλη φάση να παραστρατήσει τελείως από τον αρχικό σκοπό. Διότι όσο ιστορική κι αν είναι αυτή η συλλογή που κάποτε και την έβρισκες στο Rock City σε ολόκληρη ντάνα με κόστος μόλις ένα χιλιάρικο (όσο την είχα αγοράσει αρχικά) και που πλέον αν την βρεις κάτω από 70-80 ευρώ πρέπει μάλλον να θεωρείς εαυτόν τυχερό, πρακτικά έχει τα αναρρίθμητα λάθη και μειονεκτήματα.
Με πρώτο το εξώφυλλο: διότι η Ελλάδα είναι λίγο δύσκολο να επιτεθεί με σκωτσέζικη σημαία. Πρώτον αυτόν. Η παραγωγή είναι μεν μέτρια, αλλά σε σχέση με τα demo της εποχής αποτελεί κυριολεκτικά ηχητική όαση. Να αναφέρω ένα ενδεικτικό παράδειγμα: οι Danger Cross, ένα κατά τα λοιπά εξαιρετικά βαβουριάρικο συγκρότημα που έχουν 2 demo τα οποία δεν θα έλεγα ότι ακούγονται και πάρα πολύ, στην συγκεκριμένη συλλογή συμμετέχουν με ένα τραγούδι που όχι μόνο ακούγεται αλλά είναι και καλό. Δείγμα του πόσο πολύ μεγάλο χαντάκωμα έπεφτε τότε από τα πενιχρά μέσα που υπήρχαν αλλά και από την έλλειψη γνώσης. Αναφορικά με τις συμμετοχές, εδώ έχουμε ένα άλλο μυστήριο. Θα προσπαθήσω να αποφύγω να γίνω κακός και εμπαθής (λέγοντας ότι κάποιες συμμετοχές προκαλούν μάλλον απορία, η οποία εξανεμίζεται αν οιτάξουμε στο μέλλον... και όσοι το έπιασαν), αλλά το να λείπουν ονόματα που ήταν βαριά χαρτιά της τότε σκηνής όπως οι Deceptor, οι Sarissa κλπ προκαλεί εύλογα ερωτηματικά. Ουδείς θα ανέμενε (ή θα ήθελε) να είχαν συμμετάσχει οι Vice Human, οι Spitfire ή οι Flames, ήτοι γκρουπ που ήδη είχαν κάνει βήματα στην δισκογραφία. Το να μείνουν έξω όμως συγκροτήματα συγκεκριμένα για να μπουν άλλα (και δεν θέλω να αρχίσω να κατονομάζω), είναι αν μη τι άλλο από τα μεγάλα μυστήρια της... ανθρωπότητος. Σε καμία περίπτωση δεν λέω ότι θα μπορούσαν να έχουν μπει όλα τα αξιόλογα ελληνικά γκρουπ. Αυτό δεν θα γινόταν φυσικά και θα ήταν παράλογο. Συγγνώμη όμως, αλλά κάποιες προσπάθειες δεν έχουν καν σχέση με το μέταλ. Μην κρυβόμαστε. Όπως η κυριολεκτικά αισχρότατη προσπάθεια Nigel Foxxe-Lord που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η διασκευή του Great Balls of Fire. Λυπάμαι, αλλά ο μεν Nigel Foxxe δεν είχε καμία απολύτως ανάγκη να συμμετάσχει (είχε ήδη και μεγάλο και βαρύ παρελθόν άλλωστε), ο δε Lord αν επιθυμούσε να φανεί στα σπιτικά (και όχι μόνο) πικάπ θα μπορούσε να είχε βγάλει ένα εφτάρι μόνος του (τα κονέ τα είχε άλλωστε και προφανώς και τα λεφτά, εκτιμώ).
Τέλος πάντων, όπως και να'χει, η εν λόγω συλλογή είναι ένα διαμάντι. Ακούγεται λίγο οξύμωρο μετά τα όσα έχωσα, αλλά ισχύει. Και αποτελεί εξαιρετικά σπάνιο και συλλεκτικό τεμάχιο που κοστολογείται πανάκριβα. Πολλά πράγματα που ήθελε να επιτύχει μάλλον τα πέτυχε. Και μόνο που κυκλοφόρησε μια πραγματικά οργανωμένη (λέμε τώρα) συλλογή με ελληνικά μέταλ συγκροτήματα σε μια εποχή που για να βγει βινύλιο από ελληνική μπάντα (ακόμη και εφτάρι) ισοδυναμούσε με το όγδοο θαύμα, ήταν πολύ θετικό. Έχω όμως την αίσθηση (που παραδόξως είχα από τότε) ότι σε αυτήν τη συλλογή είχαν τελικά εμπλακεί άτομα που μάλλον την φρέναραν παρά την προώθησαν. Και το αν πέφτω μέσα ή έξω μάλλον δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Εξάλλου και μόνο που μέσα στην συγκεκριμένη συλλογή υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα τραγούδια (όπως οι κομματάρες των Gladiators και των Crush για παράδειγμα) είναι πραγματικά αρκετό. Από 'κει κι έπειτα, τεράστια είναι και η συναισθηματική αξία της. Ένα πραγματικό must για όσους ασχολούνται με τα της ελληνικής σκηνής, παρά τα όσα μειονεκτήματά της...

ΥΓ. Μην περιμένετε τραγούδι από εδώ. Θα μπουν με τα συγκροτήματα όταν έρθει η ώρα του καθενός.

Steamroller Assault

2009-01-18T10:39:00.000-08:00

heavy/thrash metal

Line-up
Witchkiller - Guitars
Stormtrooper - Throat
Mad Dog - Drums
Garrett - Guitar
Basstard - Bass

Ex-members

Hellhound - Drums
Zerstorer - Bass
Machine - Vocals
Billy The Kid - Guitar

Αναφορικά με την ιστορία των Steamroller Assault θα μπορούσα απλά να σας παραπέμψω στα λόγια του Witchkiller στο myspace (το link είναι παρακάτω) όπου και δεν θα σας μείνει άντερο από την περιγραφή. Παρά ταύτα όμως θα γράψω 2-3 λογάκια. Ξεκίνησαν την πορεία τους το 1999 στα έγκατα της Αθήνας. Αιτία για τη δημιουργία του γκρουπ δεν ήταν μόνο η (ευτυχής) έμπνευση της στιγμής, αλλά και ένα μεγάλο γαμώτο αναφορικά με το που πάει το μέταλ (με τις nu(no)metal αηδίες κλπ). Βέβαια ο δρόμος δεν ήταν ακριβώς στρωμένος με ροδοπέταλα και τέλος πάντων εν μέσω εμποδίων τελικώς οι Steamroller Assault κυκλοφορούν το 2001 την πρώτη τους δουλειά υπό τον τίτλο Steamroller. To 2006 κυκλοφόρησε η δεύτερη δουλειά της μπάντας, το Raw and Filthy. Μουσικά οι Steamroller Assault προσφέρουν ένα κάπως... ιδιόρρυθμο ιδίωμα. Θα τολμούσα να χαρακτηρίσω την μουσική τους ως ένα κράμα από Motorhead και Razor με εμφανείς επιρροές έως και από... blues! Πως γίνεται αυτό, θα μου πείτε; Αν ακούσετε την μπάντα θα διαπιστώσετε και μόνοι σας ότι όλα γίνονται. Τον ήχο τους θα τον χαρακτήριζα εξαιρετικά "βρώμικο" (οι καταβολές των Motorhead γαρ) και πολύ ενδιαφέροντα. Όπως και να'χει, το όλο αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό. Αυτό που λέμε, metal ρε παιδάκι μου... Μια τελευταία σημείωση: αν κι εδώ υπεισέρχονται τα προσωπικά μου γούστα, όχι ότι δεν έχουν ωραία τραγούδια, αλλά θα μπορούσα να πω ότι και μόνο που έχουν τραγούδι σαν το Born for Destruction, δεν χρειάζεται να αναφέρω όλα τα υπόλοιπά τους. Έλα όμως που το 2006 έβγαλαν μεταξύ άλλων στην δεύτερή τους δουλειά το ασύλληπτο Iron Death, που είναι απλά ένα από τα καλύτερα τραγούδια που έχει γράψει ελληνικό συγκρότημα. Εξαιρετικό συγκρότημα, αναμφίβολα από τα πολύ καλά που διαθέτουμε και σίγουρα από αυτά που γουστάρω πολύ.

Κυκλοφορίες

Steamroller (2001)

Raw and Filthy (2006)

Λίγα δικά μου λόγια

Οφείλω να ομολογήσω ότι στην αρχή δεν με είχαν πολυενθουσιάσει. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής δεν μπορώ να προσδιορίσω τον λόγο που δεν με είχαν πολυενθουσιάσει, απλά το αναφέρω ως γεγονός. Κάποια στιγμή λοιπόν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και τους είδα ζωντανά, όπου εννοείται πως ήμουν ολίγον τι, σκεπτικός. Ευτυχώς δεν χρειάστηκε να περάσει πολύς χρόνος για να συνειδητοποιήσω ότι "εδώ πέρα κάτι δεν πάει καλά...". Και όντως δεν πήγαινε, διότι με λίγα μόλις τραγούδια οι Steamroller Assault μου είχαν ανατρέψει πλήρως την εικόνα που είχα γι'αυτούς και που είχε αποδειχθεί τελείως εφαλμένη. Κατ' αρχήν το συγκρότημα νομίζω ότι ζει και αναπνέει για τις συναυλίες. Απίστευτο πάρτυ, τρελή πώρωση, ατελείωτο ξύλο. Δίχως να θέλω να αδικήσω κανένα συγκρότημα, νομίζω ότι οι Steamroller είναι από τα πιο χορταστικά συγκροτήματα που μπορεί να παρακολουθήσει άνθρωπος επί σκηνής (όπως και οι Convixion φυσικά!), με πολύ δυνατή σκηνική παρουσία και τον ήχο τους να έρχεται απευθείας από την ιστορική δεκαετία του 80. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να τους επανεξετάσω και ευτυχώς, διότι τελικώς το συγκρότημα έχουν εξελιχθεί σε ένα από τα πολύ αγαπημένα μου. Δεν είναι τόσο τα πωρωτικά κομμάτια που (γενικώς και ειδικώς) διαθέτουν, όσο η όλη φάση που προσφέρουν και ιδίως συναυλιακά. Είναι πραγματικά πολύ σημαντικό να διαθέτουμε συγκροτήματα που παίζουν σαν... οπαδοί, δηλαδή που προσφέρουν αυτό που θα ήθελαν και τα ίδια να ακούνε. Όσες φορές τους έχω δει το έχω καταευχαριστηθεί.
Κάτι ακόμη: προανέφερα το Iron Death πιο πάνω (που είναι από τα πολύ αγαπημένα μου μέταλ τραγούδια γενικώς)... Έχω εκφράσει και ευθέως την απορία μου στον Witchkiller (του οποίου μάλιστα η απάντηση με ικανοποίησε πάραυτα!) πως είναι δυνατόν ελληνικό συγκρότημα να έβγαλε τέτοιο αριστούργημα. Τελικώς είναι δυνατόν και ξέρετε γιατί; Διότι γι'αυτόν τον λόγο έχουμε επιλέξει να ασχολούμαστε με την ελληνική σκηνή, διότι έχουμε γκρουπάρες, όσο κι αν αυτό κάθεται στον λαιμό μερικών....

Ιστοσελίδες
Steamroller Assault
Οι Steamroller Assault στο myspace

Steamroller Assault- Born for Destruction

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Steamroller Assault- Iron Death

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

(μην παραλείψετε να διαβάσετε τους στίχους του Iron Death. Απλά αριστουργηματικοί!)

Witchkiller επί τω έργω. Δώστε βάση στην γκριμάτσα: ο ορισμός του "έχω πωρωθεί που παίζω" σε όλο του το μεγαλείο. Φανταστείτε λοιπόν τι γίνεται κάτω...

Strikelight

2009-01-18T04:53:00.000-08:00

heavy metal

Line-up
George Stavropoulos - Vocals
Nick Papakostas - Guitar
... - Guitar
Thodoris Vogiatzis - Bass
Anestis Apistolas - Drums

Ex-members

George Hararis - Guitars
Nick Dienis - Guitars
Bill Xirokostas - Drums

Η ιστορία των Strikelight ξεκινάει κάπου στο 1999 στην Καλλιθέα, οπότε και δημιουργήθηκαν από τον μπασίστα Θοδωρή Βογιατζή. Οι αλλαγές στην σύνθεση ήταν πολλές, ιδίως στην αρχή. Η μουσική γραμμή της μπάντας όμως αυστηρά μία: nwobhm κι άγιος ο θεός... Αρχές του 2004 κυκλοφορούν το demo τους Born by Fire κι ενώ στο ενδιάμεσο είχαν ήδη αρχίσει να κάνουν αισθητή την παρουσία τους με διάφορες συμμετοχές σε συναυλίες, ενώ αργότερα την ίδια χρονιά κυκλοφορεί η έως τώρα μοναδική πλήρης δισκογραφική παρουσία του συγκροτήματος υπό τον τίτλο Strikelight, ενώ το 2007 έβγαλαν και ένα cd-single υπό τον τίτλο My Living Hell το οποίο ουσιαστικά είναι τα "προεόρτια" του επικείμενου δεύτερού τους cd που ακόμη περιμένουμε. Για την ώρα το συγκρότημα βρίσκεται σε αναζήτηση δεύτερου κιθαρίστα πάντως. Αξίζει πάντως ν'αναφέρω ότι με την ομώνυμή τους δουλειά έγινε πραγματικός πανικός: είναι όντως τόσο καλή και μάλιστα σε ένα είδος που δεν μπορώ να πω ότι έχουμε και ιδιαίτερες δάφνες ως χώρα. Και η αλήθεια είναι ότι μας λείπουν κι άλλα τέτοια συγκροτήματα που να παίζουν απλό, στρωτό και μελωδικό heavy, όπως οι Strikelight.

Κυκλοφορίες

Born of Fire (demo) (2004)

Strikelight (2004)

My Living Hell (2007)

Λίγα δικά μου λόγια

Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάζομαι από το nwobhm, οπότε και τα συγκροτήματα που το ακολουθούν συνήθως με αφήνουν αδιάφορο. Πρέπει να είναι πραγματικά καλή μια μπάντα αυτού του στυλ για να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον. Και οι Strikelight ομολογουμένως είναι μια τέτοια. Όταν είχε κυκλοφορήσει το cd μου το είχε βάλει ο Γρηγόρης να το ακούσω και είχαμε πάθει πλάκα με τον Mad Putcher που ήμασταν μαζί εκείνη την στιγμή. Εξαιρετικές συνθέσεις, απλό και μελωδικό μέταλ. Τι άλλο να ζητήσεις. Επίσης να κάνω μια ειδική αναφορά για το συγκρότημα: είναι γνωστό ότι όλες οι μπάντες στις συναυλίες είναι συνήθως πολύ καλύτερες από αυτά που παρουσιάζουν στο στούντιο. Ιδίως οι Strikelight το... παρακάνουν! Εξαιρετική συναυλιακή μπάντα που μεταμορφώνεται από το ήδη καλό στο εκπληκτικά καλύτερο επί σκηνής. Πραγματική εμπειρία το να την παρακολουθήσεις. Και με πολύ ωραίο γούστο στις διασκευές κιόλας... Αναμφίβολα πρόκειται για μεγάλη ελπίδα για το μέλλον.

Ιστοσελίδες
Strikelight
Οι Strikelight στο myspace

Strikelight- Inner Voice

Strikelight- My Living Hell
Strikelight-My Living Hell

InnerWish

2009-01-13T10:01:00.000-08:00

power metal

Line-up
Babis Alexandropoulos - Vocals
Thimios Krikos - Guitar
Manolis Tsigos - Guitar
Antonis Mazarakis - Bass
Terry Moros - Drums

Ex-members
Giannis Papanikolaou - Vocals
Pavlos Balatsoukas - Drums
Alexis Levenderis - Bass
Dimitris Papalexis - Keyboards
Panagiotis Myolonas - Keyboards
Fotis Giannakopoulos - Drums

Οι InnerWish δημιουργήθηκαν στην Αθήνα περί το 1995 από τον Θύμιο Κρίκο, τον Γιάννη Παπανικολάου και τον Μανώλη Τσίγγο. Στόχος τους, τι άλλο; Να παίζουν καλό μέταλ, ακριβώς όπως οι μπάντες που γούσταραν. Το 1998 κυκλοφορούν το ντεμπούτο τους με τίτλο Waiting for the Dawn, το οποίο είναι κυριολεκτικά αριστούργημα (και που επανακυκλοφόρησε πριν κάποιον καιρό από την Eat Metal). Το 1998 κυκλοφορούν ένα split single με τους Reflection υπό τον τίτλο Realms of the Night, και τελικώς η επόμενη δισκογραφική τους δουλειά έρχεται μόλις το 2004 με τίτλο Silent Faces. To Inner Strenght που για την ώρα είναι η τελευταία τους δουλειά κυκλοφόρησε το 2006. Οι InnerWish είναι πραγματικά μια εκπληκτική μπάντα, από τις πολύ μεγάλες όχι απλά της χώρας μας, αλλά της Ευρώπης ολόκληρης θα έλεγα. Βέβαια από μιαν άλλη άποψη είναι ένα εξαιρετικά... "εκνευριστικό" συγκρότημα, αφού κάθε φορά που τους ακούσω θα αναρωτηθώ πόσο μεγαλύτερη απήχηση θα είχαν αν ήταν πχ Αμερικάνοι, σκέψη που πάντοτε με εκνευρίζει. Η μουσική τους είναι διεθνών προδιαγραφών, δεν το συζητάμε αυτό. Επίσης, εάν δεν απατώμαι, είναι και το πρώτο ελληνικό συγκρότημα που δίνει πολύ μεγάλη προσοχή στην παραγωγή (το Silent Faces είχε απίστευτη παραγωγή μιλάμε). Πραγματικά πολύ μεγάλο συγκρότημα που δυστυχώς αδικείται λόγω εθνικότητας. Και δεν κάνω πλάκα σε αυτό. Ναι μεν πρέπει να είμαστε υπερήφανοι που ως χώρα διαθέτουμε τέτοιες μπάντες, από την άλλη όμως όταν σκέφτεσαι τι χαντάκωμα πέφτει μόνο και μόνο επειδή είναι ελληνικές μπάντες είναι να σε πιάνει μελαγχολία. Αξίζουν πολλά παραπάνω, δεν το συζητάμε.
Πριν πάμε παρακάτω, να αναφέρω ένα ακόμη ιστορικό στοιχείο: ο Γιάννης Παπανικολάου όταν αποφάσισε το κάπου στο 1999 να αποχωρήσει από την μπάντα, δεν έμεινε ιδιαίτερα πολύ καιρό αδρανής: μάλλον όλοι έχετε ακουστά τους Παπαροκάδες, των οποίων ήταν τραγουδιστής.

Κυκλοφορίες

Waiting for the Dawn (1998)

Waiting for the Dawn (single) (2000)

Silent Faces (2004)

Inner Strenght (2006)

Λίγα δικά μου λόγια

Θυμάμαι πριν 2-3 χρόνια είχα βάλει σε έναν πιτσιρικά ν'ακούσει InnerWish (νομίζω το Dancer of the Storm πρέπει να ήταν) και είχε ενθουσιαστεί από το... αμερικάνικο συγκρότημα που του είχα μόλις συστήσει και άκουγε. Μάλιστα, με ρώταγε και λεπτομέρειες, αν πρόκειται να έρθουν Ελλάδα, πόσους δίσκους έχουν κλπ. Δεν είναι ότι προσπαθούσα να του κάνω πλύση εγκεφάλου, άλλωστε αν είσαι κολλημένος, έτσι θα παραμείνεις. Δεν γουστάρω με τίποτε όμως την ηλίθια νοοτροπία (για την ακρίβεια τη σιχαίνομαι) ότι ελληνικό=de facto κακό. Όταν του είπα ότι το συγκρότημα είναι ελληνικό, με κοίταζε με ένα βλέμμα που -μην λέω ψέματα- ακόμη και σήμερα το θεωρώ ως ένα από τα πιο χαζά που έχω δει ποτέ μου. Μάλλον πήγαινε ασορτί με την χαζή νοοτροπία. Διότι οι InnerWish είναι πραγματικά τεράστια μπάντα. Δεν το συζητάμε αυτό. Στο εξωτερικό κάνουν αμάν για τέτοιες γκρουπάρες κι εμείς εδώ αναρωτιώμαστε για ποιον λόγο ν'ασχοληθούμε με ένα ελληνικό συγκρότημα. Θα τους χαρακτήριζα εξαιρετικά μερακλήδες κιόλας (αν κρίνω από την δουλειά που κάνουν) εκτός από εξαιρετικούς μουσικούς. Βέβαια δεν μπορώ να κρύψω την μεγάλη "συμπάθειά" μου προς τον πρώτο τους δίσκο, ο οποίος είναι και από τους πλέον αγαπημένους μου και τον οποίο θεωρώ γενικά πολύ μπροστά σε πολλούς τομείς. Αυτά είναι γούστα θα μου πείτε. Δεκτόν. Η ουσία ελάχιστα αλλάζει όμως: νομίζω ότι οι InnerWish είναι από τα πολύ βαριά "χαρτιά" της σκηνής μας, συγκρότημα με μεγάλες δυνατότητες και τεράστιο ταλέντο. τα σέβη μου.

Ιστοσελίδες
InnerWish
Οι InnerWish στο myspace

InnerWish- Silent Faces

Inner Wish- Inner Strength (live)

InnerWish- Bleeding Soul

Battleroar

2009-01-13T09:10:00.000-08:00

epic heavy metal

Line-up
Marco Concoreggi - Vocals
Kostas "H.K." Tzortzis - Guitar
Manolis Karazeris - Guitar
Kostas "S.K." Makrikostas - Bass
Nick Papadopoulos - Drums

Ex-members
Vagelis Krouskas - Vocals
Christos Remoundos - Bass

Θεωρώ ότι οι Βattleroar δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Από τους καλύτερους πρέσβεις μας στο εξωτερικό, ένα συγκρότημα που με το μεράκι του για καλό μέταλ κρατάει πολύ ψηλά την ελληνική σημαία (κατά κύριο λόγο, διότι υπάρχει και μια ιταλική μέσα...). Δημιουργήθηκαν το 2000 στην Αθήνα με σκοπό μάλλον να τα σπάνε βάσει των γούστων τους και με το πέρασμα του χρόνου πέτυχαν να παραμείνουν έτσι (πράγμα που δεν είναι και λίγο αν το καλοσκεφτούμε). Η πρώτη τους "γνωριμία" με το κοινό ήταν το ομώνυμο demo το 2001. Το επόμενο έτος κυκλοφορούν ένα εφτάρι υπό τον τίτλο Dragonship και από το 2003 αρχίζει κάπως να μπαίνει το νερό στο αυλάκι: το 2003 κυκλοφορεί η πρώτη κανονική δουλειά του συγκροτήματος, ονόματι Battleroar (μα φυσικά!). Δύο χρόνια μετά, το 2005, κυκλοφορεί η δεύτερη δουλειά τους, Age of Chaos, ενώ το 2008 κυκλοφόρησε το τρίτο τους cd με τίτλο To Death and Beyond. Η μουσική τους προέρχεται από την περίοδο που γουστάρουν περισσότεροι (όπως και αρκετοί από εμάς): τα 80s. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το όνομα της μπάντας έχει προκύψει από έναν στίχο του Singing Swords των Heavy Load. Πολύ επικοί γενικώς και ειδικώς, είναι ένα συγκρότημα που -όσο γίνεται- χαίρει αναγνωρίσεως και στο εξωτερικό (και μπράβο τους διότι το αξίζουν). Εξάλλου έχουν και σημαντική σκηνική παρουσία όχι μόνο εντός Ελλάδος αλλά και έξω (KIT, Swordbrothers, Headbanger's κλπ, κλπ), ενώ θα ήθελα επίσης να αναφέρω και κάτι ακόμη στο οποίο γενικώς δεν μπορώ να πω ότι είμαστε και ιδιαίτερα συνηθισμένοι: οι Battleroar είναι ένα συγκρότημα που δουλειά με τη δουλειά βελτιώνεται ολοένα και περισσότερο. Ίσως να παίζουν ρόλο και τα προσωπικά μου γούστα εδώ βέβαια, θεωρώ όμως ότι η τελευταία τους δουλειά είναι έτη φωτός μπροστά από τον ομώνυμό τους δίσκο, γεγονός που φυσικά δείχνει πολλά και για το ίδιο το συγκρότημα. Είθε οι επιτυχίες του να συνεχιστούν και να αυξηθούν ακόμη περισσότερο. Πραγματικά το αξίζουν. Επίσης, μην ξεχάσω να αναφέρω ότι ο κιθαρίστας της μπάντας, Μάνος Καραζέρης είναι ο αρχιπωρωμένος διοργανωτής του ελληνικού φεστιβάλ UP THE HAMMERS, το οποίο αν μη τι άλλο όσοι ισχυριζόμαστε ότι ενδιαφερόμαστε για το καλό μέταλ έχουμε χρέος να στηρίζουμε (εξάλλου είναι και το μοναδικό πραγματικό φεστιβάλ στην Ελλάδα, για να μην κρυβόμαστε και πίσω από το δάκτυλό μας).

Κυκλοφορίες

Battleroar (demo) (2001)

Dragonship (single) (2002)

Battleroar (2003)

Age of Chaos (2005)

To death and Beyond... (2008)

Λίγα δικά μου λόγια

Για να λέω όλη την αλήθεια, με το υπερβολικά επικό μέταλ έχω κάποια προβληματάκια. Συνήθως το βαριέμαι. δε νομίζω να είναι παράλογο για κάποιον που γουστάρει πολύ το speedthrash νομίζω. Στην αρχή όταν είχα πρωτοακούσει τους Battleroar δεν μπορώ να πω ότι είχα πολυενθουσιαστεί κιόλας. Μάλλον αδιάφοροι μου ήταν. Τότε είχαν μόνο τον πρώτο τους δίσκο βέβαια, τον οποίον ακόμη και σήμερα θεωρώ σχετικά "βαρύ" για τα γούστα μου. Το θέμα είναι ότι μέσα από κάποια live της μπάντας άρχισα να τους γουστάρω ολοένα και περισσότερο. Στην συνέχεια κυκλοφόρησαν τη δεύτερη δουλειά τους που αν και δεν το περίμενα μου άρεσε αρκετά. Κάπου εκεί άρχισα να αναθεωρώ και τις απόψεις μου και να τους ψάχνω λίγο περισσότερο. Έτσι έφτασα σε ένα σημείο να τους γουστάρω αρκετά (γεγονός μάλλον παράλογο για τα δεδομένα μου). Στα τέλη του 2007, στη συναυλία των Brocas helm στην Κρήτη (όπου και έτυχε να βρίσκομαι) οι Battleroar έπαιξαν και ένα τραγούδι από το (τότε) επικείμενο άλμπουμ τους: κυριολεκτικά μου έφυγε το κεφάλι. Μεγάλη ήττα... Και όταν βγήκε το τρίτο τους μιλάμε ότι έπαθα απίστευτη πλάκα. Τρελή δισκάρα, απίστευτη. Ναι, ξέρω, ξέρω, θα με πείτε υπερβολικό. Ρε στα τέτοια μου τι θα με πείτε. Όχι ότι οι 2 πρώτοι δεν είναι καλοί. Είναι και παραείναι. Αυτό το To Death and Beyond όμως... πωπωπωπωωωωω.... Για να φτάσω εγώ που πρακτικά έχω τελείως διαφορετικά ακούσματα να τον συγκαταλέγω στους αγαπημένους μου ελληνικούς, ε, καταλαβαίνετε τι γίνεται εκεί μέσα... Τα σέβη μου... Πραγματικά μεγάλη μπάντα, με αξιώσεις.
Μόνο ένα ψεγάδι έχω να τους καταλογίσω: ένα video ρε παιδιά....

Ιστοσελίδες
Battleroar
Οι Battleroar στο myspace

Battleroar- Dyvim Tvar (live)

Battleroar- Sword of Crom

Battleroar- Dragonhelm

Airged L'Amh

2009-01-13T08:20:00.000-08:00

heavy/power metal

Line-up
Steve Venardo - Vocals
Alexander Vasilopoulos - Guitar
George Sofikitis- Guitar
John Luna Tsimas - Bass
George Thanasopoulos - Drums
Manolis Gavalas-Keyboards

Ex-members
John Georgopoulos - Vocals
Mickael Perantinos - Classic, Acoustic and Lead Guitars
John Theodorou - Bass

Κάπου στο 1987 στην Αθήνα δημιουργήθηκε ένα συγκρότημα υπό το όνομα Ragnarok από τους Αλέξανδρο Βασιλόπουλο και Γιάννη Γεωργόπουλο. Από την στιγμή που το συγκρότημα ξεκίνησε να δραστηριοποιείται φάνηκε ότι με προσπάθεια πιθανώς να υπήρχε κάτι καλό. Στις συναυλίες επί παραδείγματι οι Ragnarok κυριολεκτικά τα έσπαγαν. Αρκετά χρόνια μετά και δεδομένου ότι υπήρχαν πολλά συγκροτήματα με το ίδιο όνομα στο διεθνές στερέωμα, οι Ragnarok μετονομάζονται σε Airged L'Amh (αγγλιστί, Silver Arm). Το πρώτο τους demo Airged L'Amh (ως Ragnarok δυστυχώς δεν έχω ιδέα τι είχαν και λογικά όλο και κάποιο demo θα είχαν κυκλοφορήσει) κυκλοφόρησε το 1997 υπό τον τίτλο A Vetrigo Edda Arised και κυριολεκτικά προκάλεσε πανικό, αφού εξαντλήθηκε μετά από όχι ιδιαίτερα μεγάλο χρονικό διάστημα (διότι για underground μιλάμε, έτσι;). Μουσική το demo είναι λίαν επιεικώς αριστούργημα. Το 2002 το demo επανακυκλοφορεί σε βινύλιο (και ως συνήθως, σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων) και ο δίσκος έχει και 2 επιπλέον τραγούδια. Το 2004 σκάει η μεγάλη βόμβα (κυριολεκτώ): The Silver Arm και γίνεται το έλα να δεις. Τη χρονιά που μας πέρασε, 2008, κυκλοφορεί η δεύτερη δουλειά του συγκροτήματος υπό τον τίτλο Ode to Salvation. Η μπάντα σε γενικές γραμμές κόβει κεφάλια και μάλλον τα λόγια είναι περιττά από την στιγμή που παρακάτω μπορείτε να την θαυμάσετε κι από μόνοι σας... Απλά να σημειώσω ότι πρακτικά οι 3 δουλειές τους είναι αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους. Το demo για παράδειγμα είναι ίσως η πιο επική τους δουλειά, ο πρώτος δίσκος ένα απίστευτο power διεθνών προδιαγραφών, το δε τελευταίο τους πιο στρωτό heavy αν και πάντοτε με έντονα επικά στοιχεία στη μουσική τους. Κοινώς, για όλα τα (σοβαρά) γούστα νομίζω.

Κυκλοφορίες

A Vetrigo Edda Arised (demo) (1997)

One Eyed God (2002)

The Silver Arm (2004)

Ode to Salvation (2008)

Λίγα δικά μου λόγια

Κατ'αρχήν να ξεκαθαρίσω ότι κατά την προσωπική μου άποψη θεωρώ ότι οι Airged L'Amh είναι ό,τι καλύτερο έχουμε να επιδείξουμε ως χώρα μαζί με τους Battleroar και τους InnerWish (δίχως να επιθυμώ να αδικήσω κανέναν, εξάλλου για τα δικά μου γούστα αναφέρομαι). Συγκρότημα επαγγελματικό (από πλευράς δουλειάς), με τεράστιες προδιαγραφές (κυριολεκτώ). Όχι ότι δεν είναι αναγνωρίσημοι και στο εξωτερικό (μην περιμένετε μεγάλα πράγματα άλλωστε), αλλά είναι από τις περιπτώσεις που λες και το εννοείς πως "κρίμα που είναι Έλληνες". Η πικρή αλήθεια είναι ότι αν οι Airged L'Amh ήταν Γερμανοί, ίσως αυτήν την στιγμή να γίνοταν σεισμός σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ίδιο θα ίσχυε και στην περίπτωση που έπαιζαν death/black, μια παράκρουση που δυστυχώς ακόμη δεν έχει ξεπεραστεί σχεδόν 15 χρόνια μετά. Τέλος πάντων... Η ουσία είναι ότι για όσους ασχολούμαστε "οπαδικά" με το metal, οι Airged L'Amh είναι ένα συγκρότημα που κυριολεκτικά πρέπει να αισθανόμαστε υπερήφανοι που είναι ελληνικό. Μεγάλη γκρουπάρα (που στα live τα σπάει ακόμη...).

Ιστοσελίδες
Airged L'Amh
Οι Airged L'Amh στο myspace

Airged L'Amh- Warp Spasm

Airged L'Amh- Glide on the Wings

Airged L'Amh- Silver Arm (live)

Acetic Voice

2009-01-05T04:10:00.000-08:00

"Γενναίο" update στο τέλος. Όποιος δεν το δει, θα χάσει...

thrash metal

Line-up
Flip : vocals
Riggo : lead guitar
Johnny : rhythm guitar
Dai : bass
Clarke : drums

Ex-members
Dimitris : drums

Οι Acetic Voice προέρχονται από την Θεσσαλονίκη. Δημιουργήθηκαν κάπου στα τέλη της δεκαετίας του 80 (πιθανότατα γύρω στο 88). Παίζουν καθαρόαιμο thrash της γερμανικής σχολής και έχουν τέσσερα demo. Έχω την εντύπωση ότι πρέπει να ήταν από τα πολύ καλά συγκροτήματα του είδους, όχι ότι διαθέταμε πολλά στο thrash βέβαια. Δυστυχώς η περίοδος που εμφανίσθηκαν ήταν τέτοια που μοιραία πέρασαν απαρατήρητοι. Κρίμα, διότι ήταν πολύ καλή μπάντα.

Κυκλοφορίες

Under Attack (demo) (1988)
Terrorized from Fate (demo) (1989)

Behind Bars (demo) (1990)
Led to Confusion (demo) (1990)

Λίγα δικά μου λόγια

Ακόμη θυμάμαι τους (γνωστούς και μη) μαϊντανούς να μιλάνε για κάποιους... Ασχέτικ Βόις από τη Θεσσαλονίκη. Πιτσιρικάς εγώ τότε, άκουγα το λογοπαίγνιο και γέλαγα. Μέχρι που άκουσα το συγκρότημα και μου κόπηκαν όλα τα γέλια τελείως. Κάπου εκεί ήταν που άρχισα να καταλαβαίνω (όχι ότι δεν είχα υπόννοιες και πιο πριν) πόσο καραγκιόζης είναι ο Έλλην μεταλάς, καθώς και ότι φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης στην διαχρονική ανυπαρξία της σκηνής. Για κάποιους ίσως να παραμένουν Ασχέτικ Βόις. Για μένα ονομάζονται Acetic Voice και είναι γκρουπάρα. Η (παρακάτω) δοκιμή ίσως σας πείσει. Κρίμα που έχω μόνο το δεύτερό τους demo.

Ιστοσελίδες
-

Acetic Voice- Acetic Voice

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Update: Κατ'αρχήν άλλαξα το τραγούδι. Ή μάλλον πιο σωστά, έβαλα ξανά το ίδιο αλλά με πολύ καλύτερο ήχο, γεγονός για το οποίο ευχαριστώ βαθύτατα τον κιθαρίστα της μπάντας, Χρήστο, που μου το έστειλε. Ακούστε το οπωσδήποτε, ο ήχος είναι κατά πολύ καθαρότερος.
Παρακάτω θα δείτε ενδιαφέρον φωτογραφικό υλικό που μου έστειλε ο Χρήστος, για το οποίο τον ευχαριστώ και πάλι, όπως γενικά και για τα μέηλ που ανταλλάξαμε, τα οποία με συγκίνησαν ιδιαιτέρως μιας και μου θύμησαν "άλλες" εποχές, πολύ πιο δύσκολες και αγνές. Μάλιστα, θα ήθελα να παραθέσω και ένα απόσπασμα από κάποια πράγματα που μου έγραψε ο Χρήστος, όχι για άλλον λόγο αλλά για να τα μοιραστώ μαζί σας, έτσι απλά. Ίσως κάποιοι να μην τα καταλάβουν (κυρίως οι πιτσιρικάδες), αλλά δεν πειράζει. Το θεωρώ σημαντικό να υπάρχουν καταχωρημένα και εδώ μέσα αντί να τα έχω μόνο στο mail μου.

Όταν γράφτηκε το demo "Behind Bars" ήμασταν τότε 18 χρονών κάναμε λάθη λόγω της ηλικίας μας. 'Οχι ότι θέλαμε να γίνουμε rock stars-παίζαμε για το γαμώτο, δίναμε τα πάντα για να παίξουμε. Υπήρχε (και πιστεύω υπάρχει) τρομερή φουρνιά από ιδέες και μουσικούς, ιδίως τότε. Αλλά ιδίως ιδέες!Τότε δεν πήγαινες στη λαϊκή αγορά να πάρεις πατάτες και μετά γυρνούσες στο σπίτι για να γράψεις thrash κομμάτια, αυτό δεν γίνεται. Ή το έχεις έμφυτο, ή όχι! Το ζούσες τότε, ήταν τρόπος ζωής. Παίζαμε και τα στάζαμε κιόλας, όχι αστεία. Εδώ είναι ένα άλλο μεγάλο λάθος εκτός από τη νοοτροπία των τότε (ή τώρα) Ελλήνων μεταλλάδων μας. Δεν υπήρχε ένας έξυπνος μάνατζερ να προωθήσει την τότε metal σκηνή, να μας αρπάξει όλους (όλους αυτούς που αναφέρονται και άλλοι τόσοι). Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Πάτρα- Λειβαδιά-Λάρισα, όλη η επαρχία, το metal θα είχε γίνει πραγματικό κίνημα, στρατιές ολόκληρες και σε κάθε είδος του! Σε κάθε live τότε είχε για πλάκα 1000 άτομα, και όχι 200-300 με το ζόρι όπως τώρα (και σε μεγάλα ονόματα μάλιστα!). Δεν είχαμε να ζηλέψουμε κάτι από το εξωτερικό, τουλάχιστον σε επίπεδο μουσικής παιδείας, απλά ήθελε οργάνωση και τίποτε άλλο. ... Σε ενημερώνω ότι έπειτα από 18 χρόνια και πάλι... παίζουμε!!! Έτσι για το γαμώτο και το γούστο μας, να γουστάρουμε όπως τότε που ΝΟΙΩΣΑΜΕ ΤΗ ΦΛΟΓΑ ΜΙΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΑΓΙΚΗΣ ΕΠΟΧΗΣ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΑΘΕΙ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΧΑΝΕΤΑΙ ΦΙΛΕ...
Αφιερωμένο για αυτούς που πραγματικά μας αγάπησαν και διασκέδασαν μαζί μας, και ειδικά αφιερωμένο για αυτούς που μας μίσησαν όσο τίποτα άλλο...
Riggo... (ασχέτικ βόις)

(σημείωση: η τελευταία πρόταση προοριζόταν για τον δίσκο που ετοίμαζαν οι Acetic Voice, αλλά που δυστυχώς................)

Δεν είναι μόνο ότι γουστάρω να κάνω τέτοιες κουβέντες, είναι και ότι το περιεχόμενο τέτοιων συζητήσεων με ανατριχιάζει.
Χρήστο, σε ευχαριστώ από καρδιάς.
Και να ευχηθώ κι από εδώ αυτό που σας ευχήθηκα και μέσω μέηλ, "άντε και με το καλό ένα demo"! \m/

Και ένα bonus:

(καλά, εδώ πρέπει να είχε γίνει το σώσε...)

Blind Justice

2009-01-04T05:32:00.000-08:00

heavy metal

Line-up
Kostas Moskalidis - Vocals
Mihalis Galiatsos - Guitar, bass, keyboards

Ex-members
-

Οι Blind Justice κατάγονταν από τη Νέα Σμύρνη όπου και δημουργήθηκαν κάπου στο 1987 εάν δεν με απατά η μνήμη μου. Στο ενεργητικό τους διαθέτουν 2 demo, το πρώτο ονομαζόταν In the Name of Justice (1989) και το δεύτερο Time for Justification (1990). Τα 2 αυτά demo συγκαταλέγονταν στα πολύ "ονομαστά" της εποχής, όπως και οι Blind Justice γενικότερα (που μεταξύ άλλων είχαν και ένα εξαιρετικό όνομα). Φυσικά η παραγωγή των demo ήταν μεν σχεδόν... κλασική για την εποχή, αλλά καλή δεν θα χαρακτηριζόταν σε καμία περίπτωση. παρόλ'αυτά όμως η μουσική τους ήταν τόσο καλή άρεσαν σε πολύ κόσμο (μεταξύ των οποίων και ο υποφαινόμενος). Μουσικά θα τους χαρακτήριζα μάλλον καθαρόαιμο heavy. Δυστυχώς, χρόνια τώρα οι αυθεντικές μου κασέτες αυτών των δύο demo δεν υφίστανται (όπως και αρκετές άλλες, θύματα ενός... ατυχήματος) και έτσι δεν είμαι απόλυτα σίγουρος σχετικά με τη σύνθεση την μπάντας, την οποίαν (καθώς και τη φωτογραφία) αλλίευσα από παλαιό metal hamster (τώρα, κατά πόσον είναι αξιόπιστα, μην με ρωτάτε, ειλικρινώς δεν θυμάμαι). Τέλος πάντων, σύμφωνα με την αυτήν "πηγή", ο πυρήνας των Blind Justice ήταν οι Κώστας Μοσκαλίδης και Μιχάλης Γαλιάτσος.

Κυκλοφορίες

In the Name of Justice (demo) (1989)

Time for Justification (demo) (1990)

Λίγα δικά μου λόγια

Είχα πάθει μεγάλη ζημιά όταν είχα ακούσει Blind Justice. Γενικά δεν είχα ποτέ ιδιαίτερα κολήματα ή κόμπλεξ με τον κλασικό αφορισμό της κακής παραγωγής και κατά κύριο λόγο εστίαζα στην μουσική. Νομίζω ότι οι BJ ήταν από τα καλά συγκροτήματα της τότε εποχής (και μάλιστα έδειχναν να το ψιλοκατέχουν το αντικείμενο κιόλας). Δυστυχώς άφησαν κι αυτοί νωρίς χρόνους, ήσυχα κι αθόρυβα, μάλλον όχι με τον τρόπο που τους άξιζε. Κρίμα. Για την ιστορία να αναφέρω πως το You Ain't Got the Guts (που θα ακούσετε και παρακάτω) απο το δεύτερό τους demo συγκαταλέγεται από τότε μέχρι σήμερα κιόλας στα διαχρονικά αγαπημένα μου ελληνικά τραγούδια. Αν είχε καλύτερη παραγωγή ίσως να μιλάγαμε για αριστούργημα σήμερα.... αχχχχ (αναστεναγμός με την σκέψη στα παλιά μεγαλεία...)

Ιστοσελίδες
-

Blind Justice- You ain't got the Guts

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Καλή χρονιά σε όλους εύχομαι

2009-01-04T03:38:00.001-08:00

προ πάντων με υγεία κι ευτυχία. Τα υπόλοιπα θα έρθουν.
Δυστυχώς όπως θα έχετε διαπιστώσει το εν λόγω blog έχει καταστεί σχεδόν... ανενεργό. Ο λόγος όσο κι αν παραξενέψει, είναι απλός: δεν έχω χρόνο παρά για ελάχιστα πράγματα κι επειδή όποτε θα γράφω εδώ μέσα θάλω τα κείμενα των συγκροτημάτων να είναι προσεγμένα, από το να τα κάνω πρόχειρα απλά και μόνο για να ανεβάσω κάτι προτιμώ να μην ανεβάσω τίποτε.
Όπως και να'χει, θα τα λέμε μάλλον πιο συχνά πλέον (αν όλα πάνε καλά δηλαδή).

Παρεμπιπτόντως, αν και δεν προλάβαινα να απαντάω σε σχόλια (τα οποία διάβαζα που και που) θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις: κατ' αρχήν προς τους ανώνυμους. Δεδομένου ότι μαζεύονται πολλοί ανώνυμοι, καλό θα ήταν ρε παιδιά να διαλέγετε ένα ψευδώνυμο, έτσι για τα μάτια του κόσμου.
Επίσης, επειδή πρόσεξα κάποια πικρόχολα (έως και υβριστικά) σχόλια, να υπενθυμίσω ότι περί ορέξεως ουδείς λόγος. Ο καθείς γουστάρει ή δεν γουστάρει ό,τι επιθυμεί. Νομίζω ότι μας ενδιαφέρει όλους να προβληθούν τα ελληνικά συγκροτήματα ανεξαρτήτως γούστων.

Και πάλι καλή χρονιά, και θα τα πούμε σύντομα.

ΥΓ. Προς τα γκρουπ που στέλνουν mail και ζητούν να τα παρουσιάσω εδώ: κατ' αρχήν ευχαριστώ για το ενδιαφέρον. Εννοείται ότι αυτό που ζητάτε θα γινόταν ούτως ή άλλως, ακόμη κι αν δεν το ζητάγατε. Απλά, θα ήθελα να σας παρακαλέσω για την υπομονή σας.

Marauder

2009-01-04T03:38:00.000-08:00

heavy/power metal

Line-up
George Sofronas - Guitar
Andreas Tsaousis - Guitar
Manos Matsos - Drums
Thodoris Paralis - Bass
Alexander Kostarakos - Vocals

Ex-members
Kostas Vagiotis - Bass
Stathis Stathatos - Vocals
Michalis Smeros - Vocals
Mihalis Pagonis - Vocals
George Karapapazoglou - Bass
Kostas Vaklatzis - Drums
Kiriakos Soupidis - Drums

Οι Marauder δημιουργήθηκαν κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 90 στην Αθήνα από τους κιθαρίστες Ανδρέα Τσαούσση και Γιώργο Σόφρωνα. Παρόλο που ουσιαστικά δεν πρόλαβαν την ελληνική σκηνή στα "καλά" της, έδειξαν από την αρχή ότι επρόκειτο για συγκρότημα που γούσταρε όσο τίποτε άλλο να παίζει metal. Το πρώτο τους demo κυκλοφόρησε μόλις το 1991 υπό τον τίτλο Try to Live και ομολογουμένως ήταν εξαιρετικό. Δυστυχώς η ελληνική σκηνή ήταν ένας δρόμος στρωμένος μάλλον με αγκάθια παρά με ροδοπέταλα, αλλά οι Marauder δεν το έβαλαν κάτω σε καμία περίπτωση. Το δεύτερο demo με τίτλο The Die is Cast κυκλοφόρησε 2 χρόνια μετά και μέσα από αρκετές προσπάθειες και συναυλίες, το αποτέλεσμα ήταν τελικά ένα συμβόλαιο που απέφερε το εκπληκτικό Sense of Metal το 1997. Σύνηθες φαινόμενο είναι (ιδίως στις μικρές και ανοργάνωτες σκηνές) μετά τον πρώτο δίσκο η μπάντα είτε να πέφτει σε τέλμα, είτε ακόμη και να διαλύεται. Όχι οι Marauder όμως. Το 2000 κυκλοφορεί το 1821, ένας δίσκος εκπληκτικός τόσο συνθετικά όσο και θεματολογικά (που προσωπικά μου θυμίζει σε αρκετές περιπτώσεις Grave Digger κιόλας). Η επόμενη δουλειά τους ήταν το Life?, το οποίο εξ όσων γνωρίζω ήταν να κυκλοφορήσει κάπου στο 2003 από μια βραζιλιάνικη εταιρία, αλλά επειδή απεδείχθη αναξιόπιστη τελικώς κυκλοφόρησε το 2004 από την Eat Metal Records. Και με αυτόν τον δίσκο οι Marauder δείχνουν ότι δεν συμβιβάζονται με τις μετριότητες. Ο δίσκος αποτελεί μια ακόμη εξαιρετική προσπάθεια. Η έως τώρα τελευταία τους δουλειά ονομάζεται Face the Mirror και κυκλοφόρησε μέσα στο 2008.
Στα μέχρι σήμερα 18 -όχι ιδιαίτερα εύκολα- χρόνια τους υπήρξαν πολλές αλλαγές στη σύνθεση της μπάντας, με τον κεντρικό πυρήνα των Σόφρωνα-Τσαούσση όμως να παραμένει σταθερός και προφανώς όσο παραμένει έτσι, τόσο θα συνεχίσει η μπάντα να βγάζει το καλό metal στο οποίο χρόνια τώρα μας έχει συνηθίσει. Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρώτη έκδοση του Sense of Metal έχει εξαντληθεί προ πολλού (έχω την εντύπωση το ίδιο ισχύει και για το 1821), μπορεί να βρεθεί όμως αφού το 2005 επανατυπώθηκε από την Eat Metal Records (με bonus το πρώτο demo κιόλας). Αν μη τι άλλο, αυτό κάτι δείχνει...

Κυκλοφορίες

Try to Live (demo) (1991)

The Die is Cast (demo) (1993)

Sense of Metal (1997)

1821 (2000)

Life? (2004)

Face the Miror (2008)

Λίγα δικά μου λόγια

Νομίζω ότι οι Marauder συγκαταλέγονται στα καλά χαρτιά της χώρας όχι μόνο στο εγχώριο αλλά και στο διεθνές underground metal στερέωμα. Εξαιρετικά φιλότιμη μπάντα, με ικανότητες στη μουσική που απλά παίζει metal επειδή το γουστάρει ολόψυχα. Είναι πολύ σημαντικό να διαθέτουμε τέτοια συγκροτήματα. Η μουσική τους είναι πολύ ευχάριστη και γενικά θα την χαρακτήριζα ως μουσική που πάντα θα σε κάνει να περιμένεις την επόμενη δουλειά του συγκροτήματος. Εξαιρετικοί...

Ιστοσελίδες
Marauder
Οι Marauder στο myspace

Επικοινωνία:
marauder@marauder.gr

Marauder- Free like an Eagle

Marauder- Power from the Sky

Marauder- Faster than Thunder (live)

Released Anger

2009-01-04T03:37:00.000-08:00

thrash metal

Line-up
Ntinos Zacharis - Vocals
Dimitris Harissis - Guitar
John Anagnostou - Guitar
Kostas Pavlidis - Bass
Stelios Stavropoulos - Drums

Ex-members
Thanos Ziogas - Drums

Δεν μπορώ να πω ότι ως χώρα έχουμε και ιδιαίτερα μεγάλη παράδοση στο καθαρό thrash (παραδόξως δηλαδή) και η αλήθεια είναι πως όταν ακούω Released Anger πραγματικά με πιάνει μελαγχολία, διότι πρόκειται λίαν επιεικώς για μεγάλη γκρουπάρα. Ας τα πάρουμε με τη σειρά όμως: προς τα τέλη του 2004 δημιουργούνται στην Αθήνα από μέλη που έπαιζαν σε άλλα συγκροτήματα. Το 2005 κυκλοφορεί το ΕΡ Violent Instincts και το αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον πολύ ενδιαφέρον. Ο χρόνος περνάει με αρκετές συναυλίες στις οποίες οι Released Anger απλά παίρνουν κεφάλια δημιουργώντας και πολύ καλό όνομα και πυρήνα οπαδών. Φτάνουμε αισίως στο 2007, οπότε και κυκλοφορεί ο παρθενικός τους δίσκος Faces of Fate από την (αγία) Eat Metal Records, τον οποίον απλά συνιστώ σε όλους να ακούσουν: το έλα να δεις γίνεται εκεί μέσα. Γενικά πρόκειται για ένα εξαιρετικό και ελπιδοφόρο συγκρότημα και μάλιστα σε ένα είδος, το thrash, που γενικά πάσχουμε. "Παρακολουθούνται" στενά...

Κυκλοφορίες

Violent Instincts (EP) (2005)

Faces of Fate (2007)

Λίγα δικά μου λόγια

Δεν θα το κρύψω ότι χαίρομαι να ακούω τέτοια συγκροτήματα. Αρκετές φορές χαρακτηρίζομαι υπερβολικός σε χαρακτηρισμούς μου, και κάποιες φορές ίσως να είμαι κιόλας, όμως με τους Released Anger υπερβολικός δεν είμαι σε καμία περίπτωση. Πρόκειται για γκρουπάρα... Α' Εθνικής. Η μουσική τους είναι thrash περασμένων μεγαλείων και δεκαετιών (κοινώς λέγε με 80s) και κυριολεκτικά κόβει κεφάλια. Παρόλο που είναι γνωστό ότι τα συγκροτήματα στα live συνήθως παίζουν καλύτερα από τις ηηχογραφημένες τους δουλειές, ετούτοι εδώ κυριολεκτικά το... παρακάνουν. Μιλάμε για μεταμόρφωση (προς το ακόμη καλύτερο). Τρελή πώρωση. Αναμφίβολα αποτελούν μια από τις σοβαρές ελπίδες της χώρας. Να σημειώσω ότι εσχάτως έχουν αρχίσει να βγαίνουν και εκτός συνόρων, γεγονός που προσωπικά με χαροποιεί αφάνταστα.

Ιστοσελίδες
Released Anger
Οι Released Anger στο myspace
Επικοινωνία:
band@releasedanger.com

Released Anger- Released Anger

Released Anger- Faces of Fate

Released Anger- Normal Person

Stendor

2009-01-04T03:36:00.000-08:00

heavy/power metal

Line-up
Giorgos Papadopoulos - Vocals
Vaggelis Papadopoulos - Lead Guitars
Nikos Karadimas - Rhythm Guitars, Bass
Thomas Siafakas - Keyboards
T. Rammos - Drums

Ex-members
Vasilis Kantarakis - Drums
N. Tsiligkoudis - Drums
Lazaros Emanouilidis- Drums
Kostas Koulakiotis - Bass

Οι Stendor δημιουργήθηκαν στη Λαμία περί το 1994 και δυστυχώς κυκλοφόρησαν μόνο ένα demo. Λέω "δυστυχώς" διότι το demo τους υπό τον τίτλο King of Winter (που κυκλοφόρησε το 1999) είναι απλά εκπληκτικό. Η μουσική τους έχει αρκετά επικά στοιχεία και γενικά πρόκειται για μια ιδιαίτερα αξιόλογη δουλειά με πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία. Θεωρητικά είναι ενεργοί, αλλά πέραν κάποιων σπαραδικών συναυλιών ουσιαστικά έχουμε ν'ακούσουμε πολλά χρόνια από δαύτους (ή τουλάχιστον εγώ).

Κυκλοφορίες

King of Winter (1999)

Λίγα δικά μου λόγια

Αν και ο πολύς κόσμος που με ξέρει έχει την εντύπωση πως ο,τιδήποτε είναι ελληνικό το προσκυνάω, η πραγματικότητα δεν είναι καθόλου έτσι: είμαι αρκετά αυστηρός στα περισσότερα κριτήριά μου. Θυμάμαι ότι όταν είχα ακούσει το demo τους μου είχε φύγει κυριολεκτικά το κεφάλι. Θεωρώ ότι αν έστρωναν και λίγο κώλο κάτω θα είχαν τεράστιες δυνατότητες, διότι το ένα και μοναδικό demo τους όχι απλά το αφήνει να εννοηθεί αλλά ουσιαστικά το λέει ευθέως κιόλας. Βέβαια -δεν αντιλέγω- μπορεί να συγκρότημα απλά να μην έχει τη δυνατότητα για το κάτι παραπάνω πχ από πλευράς χρόνου. Θεμιτό και μη κατακριτέο κάιτ τέτοιο. Πάντως ειλικρινά θα ήθελα να βγάλουν κι άλλα τραγούδια. Το demo τους είναι κυριολεκτικά τόσο καλό.

Ιστοσελίδες
-
Επικοινωνία:
-

Stendor- Conspiracy

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Escape

2009-01-04T03:35:00.000-08:00

heavy metal

Line-up
Vasilis Topalidis - Vocals, Bass
Christos Kostas - Guitar
Manolis Pileidis - Guitar
Stergios Kourou - Drums

Ex-members

Dimitris Frutis - Lead Guitar
Thomas Frutis - Rhythm Guitar
Christos Kostas- Guitar

Panagiotis Baxevanis - Guitar
Mihalis Valasakis - Guitar

UPDATE: Νέο βιογραφικό. Ευχαριστώ θερμά τον ντράμμερ των Escape (και νυν των Horizon's End) Στέργιο Κουρού για τις πολύτιμες πληροφορίες!
Οι Escape δημιουργήθηκαν το καλοκαίρι του 1991 στην Θεσσαλονίκη από τους Βασίλη Τοπαλίδη –μπάσο / φωνή, Στέργιο Kουρού –τύμπανα, καθώς και τα αδέρφια Θωμά και Δημήτρη Φρούτη. Με αυτή τη σύνθεση κυκλοφόρησαν το πρώτο Demo "Unfulfilled dreams" το 1992, το οποίο περιείχε 4 τραγούδια, ηχογραφημένα live… To 1995, με κιθαρίστες τους Μιχάλη Βαλασάκη και Χρήστο Κώστα ηχογράφησαν ένα promo tape με 5 τραγούδια. Το 1996, με κιθαρίστες τους Μιχάλη Βαλασάκη και Παναγιώτη Μπαξεβάνη (Fourth Dimension) υπέγραψαν συμβόλαιο με μια εταιρία, την DarkSide records και ξεκινήσαν ηχογραφήσεις για το 1ο LP. Για την ιστορία θα αναφέρουμε τα τραγούδια του:

Βreak the chains
Unfulfilled dreams ’95
As the fire dies away
Paint it blood
Major step
Sacred fear
Until the end of the world

(Το τελευταίο τραγούδι ήταν κομμάτι του Παναγιώτη Μπαξεβάνη με τους Fourth Dimension)

Αυτή η ηχογράφηση, λόγω πολλών κακών συμβάντων με σημαντικότερο το κλείσιμο της Dark Side, δεν τελείωσε ποτέ, αν και είχε μείνει μόνο η ηχογράφηση των φωνητικών…
Τον Αύγουστο του 1997 οι Escape εμφανίστηκαν τελευταία φορά Live στο πρώτο Ticherock Festival παρουσιάζοντας και το τελευταίο κομμάτι που δούλεψαν και δεν ηχογραφησαν ποτέ, το "I need the Sun". Η τελευταία σύνθεση των Escape είχε τους Χρήστο Κώστα και Μανώλη Πηλείδη στις κιθάρες. Φτάνουμε αισίως στο 1998 οπότε οι Escape και οι Horizon’s End συγχωνεύτηκαν σε μια μπάντα και συνέχισαν σαν Horizon’s Εnd σε πιο progressive μονοπάτια…

Κυκλοφορίες

Unfulfilled Dreams (demo) (1992)

Paint it Blood (promo) (1995)

Λίγα δικά μου λόγια

Θυμάμαι ότι είχα ακούσει το Break the Chains από μια ραδιοφωνική εκπομπή σχεδόν αμέσως μετά την κυκλοφορία του demo όταν αποφάσισα (σχετικά γρήγορα) να επενδύσω τμήμα από το χαρτζιλίκι μου στην αγορά του. Τόσο πολύ με είχε εντυπωσιάσει. Και όταν επιτέλους έφτασε ο φάκελος με την κασσέτα, κυριολεκτικά δεν κρατιώμουν. Το ομώνυμο τραγούδι είναι μάλλον από τα αγαπημένα μου ελληνικά metal τραγούδια (δείγμα από το οποίο θα ακούσετε παρακάτω. Τις απολογίες μου για το κακό rip αλλά και η κασσέτα είναι αρκετά φθαρμένη και δεν έχω ιδιαίτερα πολύ χρόνο για να το ξαναπροσπαθήσω).

Ιστοσελίδες
-

Escape- Unfulfilled Dreams

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Thanatos Inc

2009-01-04T03:34:00.000-08:00

power/thrash metal

Line-up
Nigel Foxxe (guitars)
Johnny (drums)
Fabian (vocals)
Wolf (bass)

Ex-members
-

Όταν ο Nigel Foxxe έφυγε από τους Flames, μάλλον λίγο καιρό έμεινε αδρανής, αφού δημιούργησε τους Thanatos Inc με τους οποίους κυκλοφόρησε έναν δίσκο με τίτλο Life Ltd. Ο δίσκος είναι εξαιρετικός, και δεν μπορώ να πω ότι έχει ιδιαίτερη σχέση με τη μουσική των Flames. Όπως και να'χει, μάλλον από το πουθενά προέκυψε ένα σημαντικό πρόβλημα για το συγκρότημα και είχε να κάνει με το όνομά του: οι Ολλανδοί Thanatos κινήθηκαν κατά της μπάντας (και δε νομίζω να είναι απλές φήμες) και τελικά κατάφεραν να την κάνουν να αλλάξει το όνομά της σε... Χμ, αυτό αφήστε το για μιαν άλλη φορά! Ο δίσκος των Thanatos Inc είναι εξαιρετικά δυσεύρετος και συνήθως όταν "τρακαριστεί" είναι πανάκριβος. Κατ' εμέ αξίζει την επένδυσή σας ανεπιφύλακτα. Επίσης, να σημειώσω το εξαιρετικά έξυπνο λογοπαίγνιο ανάμεσα στο όνομα της μπάντας και τον τίτλο του δίσκου...

Κυκλοφορίες

Life Ltd (1987)

Λίγα δικά μου λόγια

Θυμάμαι ήταν κάπου στο 1993: ήμουν με τον Mad Putcher στα μεταχειρισμένα του Happening. Έχω ήδη τσεκάρει λοιπόν τον δίσκο στα χέρια ενός εξαιρετικά περίεργου τύπου. Λέω "περίεργου", διότι τον έβλεπε και τον ξανάβλεπε για κανά 10λεπτό. Από τη μεριά μου είχα βαρεθεί να βλέπω τους ίδιους και τους ίδιους δίσκους στο διπλανό σταντ περιμένοντας να τον αφήσει για να τον αρπάξω εγώ. Η συνέχεια ήταν τραγική: αποφάσισε να τον αγοράσει εκείνος. Τελικά κατάφερα να βρω τον δίσκο πολλά χρόνια μετά, με "μέσον" κιόλας (Greg, θενξ και πάλι ρε!) και η ηρεμία επανήλθε έστω και με μεγάλη καθυστέρηση. Δε νομίζω να έχει μεγάλο νόημα να πω πολλά: ο εν λόγω δίσκος επιβάλλεται από πολλές απόψεις, παρά την σπανιότητά του. Και ιστορικό "κομμάτι" είναι και με εξαιρετική μουσική.
Πριν κλείσω, μια "πληροφορία": κάποιες φήμες λένε ότι ο τραγουδιστής των Thanatos Inc ήταν γιος σχετικά γνωστού "σκυλά" τραγουδιστή της εποχής... :)

Ιστοσελίδες
Οι Thanatos Inc στο myspace

Thanatos Inc- Naked Bones

Rotting Christ

2009-01-04T03:33:00.000-08:00

black metal

Line-up
Sakis Tolis (Necromayhem) - Guitars, Vocals
George Bokos - Guitars
Andreas Lagios - Bass
Themis Tolis (Necrosauron) - Drums

Ex-members
Kostas Vassilakopoulos - Guitars
Jim Patsouris - Bass
Magus Wampyr Daoloth- Keyboards
Panayiotis - Keyboards
Georgios Tolias - Keyboards

Κατ'αρχήν μια απαραίτητη διαυκρίνιση: κατ' εμέ ο όρος black metal είναι τελείως διαφορετικός από αυτόν που έχει επικρατήσει, αλλά ας όψεται το πως έχει επικρατήσει. Πάμε στο διά ταύτα τώρα. Δε νομίζω να χρειάζονται και πολλές συστάσεις για τους Rotting Christ, αφού λογικά όλοι τους γνωρίζουν λιγότερο ή περισσότερο. Νομίζω ότι είναι ένα από τα παλαιότερα ελληνικά συγκροτήματα που υπάρχουν έως σήμερα. Δημιουργήθηκαν στην Αθήνα το 1987 από τα αδέλφια Σάκη και Θέμη Τόλη, παίζοντας ένα αισχρό πράγμα που μάλλον προς το grindcore πλησίαζε (και που κυριολεκτικά δεν ακούγεται). Η πρώτη τους δουλειά ήταν ένα split με κάποιους επίσης grindcorάδες ονόματι Ηχορρύπανση. Γενικά στα πρώτα τους χρόνια κυκλοφόρησαν πολλά demo, εκ των οποίων το σημαντικότερο και μάλλον πιο γνωστό είναι το Satanas Te Deum. Η πρώτη τους ένδειξη ότι (μουσικά) άρχισαν να σοβαρεύονται ήταν μάλλον το ΕΡ Passage to Arcturo του 1991 (το οποίο όμως εξακολουθώ να πιστεύω ότι επίσης δεν ακούγεται. Γούστα είναι αυτά θα μου πείτε). Μέσα από διάφορες δουλειές, όπως singlάκια, καθώς και συναυλίες τελικά μ'αυτά και μ'αυτά κυκλοφορούν την πρώτη τους δουλειά ονόματι Thy Mighty Contract εν έτει 1993, το οποίο μάλλον παραδόξως από τότε κιόλας μου άρεσε πολύ (ιδίως το εκπληκτικό Sign of Evil Existence). Στον (πιο πολύ) κόσμο όμως άρχισαν να γίνονται γνωστοί από την επόμενη χρονιά με την κυκλοφορία του Non Serviam το οποίο ήταν όντως εκπληκτικό (παρά την μάλλον κάκιστη παραγωγή). Έκτοτε οι RC έχουν κυκλοφορήσει πάμπολλες δουλειές και νομίζω ότι από πλευράς καριέρας είναι το υπ'αριθμόν ένα ελληνικό συγκρότημα. Καλώς ή κακώς, εδώ και χρόνια η μπάντα είναι γνωστή παντού στο εξωτερικό. Για να γίνει κάτι τέτοιο υπήρξαν πολλές συνιστώσες. Δε νομίζω να αμφισβητεί κανείς το γεγονός ότι ο Σάκης και η παρέα του έχουν στρώσει κώλο για τα καλά (η επιτυχία άλλωστε ποτέ δεν έρχεται μόνη της), όμως η αλήθεια είναι ότι οι RC στάθηκαν και απίστευτα τυχεροί αφού πέτυχαν ουσιαστικά την άνοδο (λέγε με μόδα δηλαδή) τόσο του death όσο και του black metal σε παγκόσμιο επίπεδο. Πρακτικά αυτό μεταφράζεται ως ότι ήταν πολύ πιο εύκολο για μια μπάντα να κινήσει την προσοχή ή ακόμη και να υπογράψει κάποιο συμβόλαιο εάν έπαιζε στο προαναφερθέν στυλ. Όπως και να'χει, οι Rotting Christ αν μη τι άλλο εκτός από τυχεροί στάθηκαν και ικανοί να αρπάξουν την ευκαιρία από τα μυαλά και να γίνουν αυτό που είναι σήμερα. Δεν θα αναφερθώ περαιτέρω στην δισκογραφία τους, την οποία πρακτικά εκτός από... παρακάτω μπορείτε να πληροφορηθείτε και παντού, θα σταθώ όμως στον εκπληκτικό τελευταίο τους δίσκο υπό τον τίλο Τheogonia ο οποίος είναι αριστούργημα από... την κορφή ως τα νύχια. Θεωρώ πως είναι πολύ μακράν η καλύτερή τους δουλειά, η πιο ψαγμένη και η πιο ποιοτική. Και είναι παράλληλα η δουλειά τους που έχω ακούσει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη της μπάντας.
Πριν κλείσω, θα ήθελα να κάνω κάποιες επισημάνσεις που θεωρώ σημεντικές. Αν εξαιρέσουμε τον αρχικό... "ανέντιμο" (grind) βίο του συγκροτήματος, υπάρχει μια αρκετά εσφαλμένη εικόνα για το συγκρότημα: όταν με ρωτάνε τι πιστεύω ότι είναι οι Roting Christ η απάντησή μου είναι συνήθως κοφτή: επικάδες. Και το εννοώ. Πολύς κόσμος τους βλέπει ως black συγκρότημα. Από μιαν άποψη είναι, όμως έχουν απίστευτα επικά στοιχέια στην μουσική τους (ιδίως στην τελευταία δουλειά τους). Δεν θα διαφωνήσω ότι το στυλ τους είναι μάλλον δύσπεπτο για πολλούς, προσωπικά όμως κάποια τραγούδια τους μου αρέσουν υπερβολικά πολύ, ακόμη κι αν είναι σε δίσκους που δεν με συγκινούν ιδιαίτερα. Με αυτά θέλω να πω ότι οι RC δεν είναι και ιδιαίτερα... μονοδιάστατο συγκρότημα όπως τα περισότερα του είδους. Κι όσον αφορά τον ήχο τους, αν και δεν μπορώ να το τεκμηριώσω πλήρως θα τον χαρακτήριζα μάλλον αμιγώς ελληνικό.

Κυκλοφορίες

Split EP (με Ηχορρύπανση) (1988)

Satanas Te Deum (demo) (1989)

Split (με Monumentum) (1991)

Passage to Arcturo (EP) (1991)

Dawn of the Iconoclast (single) (1992)

Apokathelosis (single) (1993)

Thy Mighty Contract (1993)

Non Serviam (1996)

Triarchy of the Lost Lovers (1996)

Thy Mystical Meeting (EP) (1997)

A Dead Poem (1997)

Sleep of the Angels (1999)

Khronos (2000)

Genesis (2002)

Sanctus Diavolos (2004)

Theogonia (2007)

Σημείωση: αναφέρω την δισκογραφία τους όπως αυτή παρουσιάζεται στην επίσημη ιστοσελίδα τους. Αν μπείτε στο metal archives θα βρείτε... κι άλλο τόσα. Δεν γνωρίζω κατά πόσον ισχύουν όλα τα "επιπλέον" αλλά το πιθανότερο είναι πως υπάρχει μεγάλη δόση αλήθειας.

Λίγα δικά μου λόγια

Αναμφίβολα πρόκειται για πολύ μεγάλη μπάντα, ανεξαρτήτως προσωπικού γούστου και προτιμήσεων. Μπράβο τους που άδραξαν την ευκαιρία και ανέβηκαν στο διεθνές μεταλλικό στερέωμα. Όπως έιπα, ο τελευταίος τους δίσκος μου αρέσει τρελά. Όπως και να'χει, αναφορικά με τα γούστα μου οι RC δεν είναι το συγκρότημα που θα με πολυενθουσιάσει, όπως προανέφερα όμως έχουν κάποια τραγούδια που μου αρέσουν πάρα πολύ.

Ιστοσελίδες
Rotting Christ
Οι Rotting Christ στο myspace
Επικοινωνία:
rchrist@ath.forthnet.gr
sakis@rotting-christ.com
andreas@rotting-christ.com
george@rotting-christ.com

Rotting Christ- Keravnos Kyvernitos

Rotting Christ- Athanatoi Este

Rotting Christ- Sign of Evil Existence

Sarissa

2008-06-07T05:42:00.001-07:00

heavy/power metal

Line-up
Nick Iglezos - Vocals
Jimmy Selalmazidis - Guitar, bass
Bill Kanakis - Drums
Vasilis Topalidis - Bass, vocals
David Mano - Guitar

Ex-members
Sakis Kazakis - Guitar
Chris Mamalitzidis - Guitar
George Chatzisimeonidis - Vocals
Fotis Kanistras - Drums
Sotos Noukas - Vocals
Stelios Petronellas - Guitar
Drossos Drivas - Guitar

1985... Θεσσαλονίκη. Οι Sarissa είναι γεγονός. Κανονικά θα έπρεπε αυτό να λέει τα πάντα από μόνο του και να σταματάμε εδώ. Από τις πρώτες μέρες το συγκρότημα ψαχνόταν για κάτι καλό. Έτσι μόνο έκπληξη δεν μπορεί να αποτελέσει το γεγονός ότι το demo που κυκλοφόρησαν το 1987 έκανε πάταγο, έως κι εκτός Ελλάδος, που για την εποχή ήταν κυριολεκτικά άθλος. Η σύνθεση του συγκροτήματος ήταν Γιώργος Χατζησιμεωνίδης στα φωνητικά, Σάκης Καζάκης και Χρίστος Μαμαλιζίδης στις κιθάρες, Δημήτρης Σελαλμαζίδης στο μπάσο και Φώτης Κανίστρας στα ντραμς. Δίχως να επαναπαύεται η μπάντα, έφυγε έως και για τη Γερμανία προκειμένου να διαπραγματευθεί κάποιο συμβόλαιο, δείχνο0ντας έτσι τις προθέσεις της να μην μείνει στάσιμη, παρόλο που σε ολόκληρο αυτό το διάστημα αναποδιές υπήρχαν πάμπολλες (έλλειψη χρημάτων, αναζήτηση τραγουδιστή, στρατιωτικές υποχρεώσεις κ.α.). Επειδή βέβαια εδώ είναι Ελλάδα, οι Sarissa αναγκάστηκαν να κυκλοφορήσουν μόνοι τους το 1993 την πρώτη τους επίσημη δουλειά, εξαιρετικά σπάνια μιας και κυκλοφόρησε σε 2000 κόπιες μόλις και μόνο σε cd. Το 1999 η μπάντα διαλύεται, αλλά ευτυχώς για μια τετραετία μόνο. Ο Δημήτρης Σελαλμαζίδης που ήταν και ο πυρήνας του συγκροτήματος αποφασίζει να επιτρέψει περί το 1999. Οι Sarissa προσπαθούν με κάποια promos να προκαλέσουν το ενδιαφέρον κάποια εταιρίας, πράγμα που τελικώς συμβαίνει -έστω και εν μέσω αναποδιών πάλι (αλλαγές στη σύνθεση κλπ). Έτσι, το 2004 κυκλοφορεί η δεύτερη δουλειά του συγκροτήματος, υπό τον τίτλο Masters of Sin. Έκτοτε υπάρχει σιγή, αλλά το συγκρότημα θεωρείται ενεργό.

Κυκλοφορίες

Demo (1987)

Sarissa (1993)

Promo 01 (2001)

Promo 02 (2002)

Masters of Sins (2004)

Λίγα δικά μου λόγια

Ειλικρινά ό,τι και να γράψω για τους Sarissa θα είναι πραγματικά λίγο. Πρόκειται για τόσο μεγάλη μπάντα. Θυμάμαι όταν είχε πέσει το demo τους στα χέρια μου κάπου στο 1990 είχα μείνει με ανοικτό το στόμα. Ήταν αδύνατο να πιστέψω πως ένα τέτοιο αριστούργημα ήταν ελληνικό διότι μιλάμε για εποχές πολύ δύσκολες για τα ελληνικά συγκροτήματα. Θεωρώ πως το demo τους είναι μια από τις κορυφαίες στιγμές του ευρωπαϊκού heavy/power και αυτό το λέω με πλήρη επίγνωση αυτού που γράφω, δίχως το παραμικρό ίχνος υπερβολής. Εκεί μέσα γίνεται πραγματικό πανηγύρι, διότι δεν είναι μόνο οι συνθέσεις, δεν είναι μόνο οι εκτελέσεις των τραγουδιών. Στην πραγματικότητα αυτό το demo είναι πολλά περισσότερα που δε νομίζω να περιγράφονται. Η παραγωγή του demo δεν ήταν κακή, ιδίως αν αναλογιστούμε τι συνέβαινε στην Ελλάδα τότε, δίχως όμως αυτό να σημαίνει ότι ήταν και ιδιαίτερα καλή (αν και ήταν πολύ καλύτερη σχεδόν απ'ό,τι κυκλοφορούσε τότε). Ικανοποιητική ήταν όμως, αν κι εδώ που τα λέμε αυτό δεν πρέπει να ενόχλησε ποτέ κανέναν διότι όποιος πει ότι προσέχει την παραγωγή σε ένα τέτοιο μεγαλούργημα, ε, λυπάμαι αλλά είναι... μην πω τι. Ο πρώτος δίσκος των Sarissa είναι εξαιρετικός, απλά όταν τον συγκρίνεις με το demo όχι μόνο υστερεί, αλλά κυριολεκτικά δεν υπάρχει καν η παραμικρή σύγκριση. Δεν είναι ότι ο δίσκος ήταν τόσο πίσω, είναι ότι το demo ήταν τόσα έτη φωτός μπροστά. Μια άποψη που εδώ και πολλά χρόνια έχω σχηματίσει (και που υποστηρίζουν και αρκετοί φίλοι κιόλας) είναι πως τότε οι Sarissa διέπραξαν ένα σφάλμα: θα έπρεπε να έχουν κυκλοφορήσει ως πρώτο δίσκο το demo, απλά με καλύτερη παραγωγή. Ίσως να είχε αλλάξει ο χάρτης του metal σε ολόκληρη την Ελλάδα (και όχι μόνο), μιας και -όσο κι αν δυσκολεύεστε να το χωνέψετε- μιλάμε για μουσική παγκοσμίων προδιαγραφών. Λίγη σημασία έχει αυτό όμως πλέον. Τo Masters of Sins ήταν ένας αρκετά καλός δίσκος, αν και λίγο πιο μοντέρνος απ'όσο θα τον ήθελα, αλλά δε νομίζω να λέει και κάτι αυτό. Εξάλλου μου αρέσει αρκετά ούτως ή άλλως. Όπως και να'χει, η ουσία δεν αλλάζει: οι Sarissa ήταν, είναι και θα είναι μια από τις ιστορικότερες και μεγαλύτερες ελληνικές μπάντες. Και μόνο το demo να είχαν βγάλει (στο οποίο έχω κάνει εδώ παλαιότερα μια κριτική παρεμπιπτόντως) θα ήταν αρκετό για να απολαμβάνουν τις αιώνιες ευχαριστίες μας. Το ότι έβγαλαν κι άλλα, απλά μας χαροποιεί ακόμη περισσότερο. Τεράστιοι, μέγιστοι... Τα σέβη μου.

Ιστοσελίδες
Sarissa
Οι Sarissa στο myspace
Επικοινωνία:
sarissamakedon@yahoo.gr
sarissa@sarissa.info
Μην παραλείψετε να δείτε την ιστοσελίδα του συγκροτήματος. Έχει εκπληκτικό φωτογραφικό υλικό.

War for Peace (live)

Makedonian Army

Intro-Immortal Souls

Valor

2008-05-27T03:28:00.000-07:00

heavy metal με power στοιχεία

Line-up
Spyros Soldatos (guitars)
Vaggelis Krouskas (vocals)
Chris Remoundos (bass)
Thodoris Andritsos (drums)
... (guitars)
... (keyboards)

Ex-members
-

Οι Valor έρχονται από την Αθήνα. Ξεκίνησαν την πορεία τους το 2002 ως project μπάντα των Σπύρου Σολδάτου, Βαγγέλη Κρούσκα και Χρίστου Ρεμούνδου (οι δύο τελευταίοι, πρώην μέλη των Battleroar). Λίγο καιρό αργότερα "εγκαταστάθηκε" στα ντραμς και ο Θοδωρής Ανδρίτσος και κάπου εκεί οι Valor πήραν σάρκα και οστά. Το 2004 κυκλοφόρησαν την πρώτη τους δουλειά, ένα mini-lp υπό τον τίτλο The Nameless One, που ήταν αν μη τι άλλο αρκετά ενδιαφέρον. Με τον καιρό -κι αφού στο ενδιάμεσο δούλευαν σε νέο υλικό- αποφάσισαν να κάνουν και κάποιες προσθήκες στην μπάντα, κατ' αρχήν με πλήκτρα κι εν συνεχεία με δεύτερη κιθάρα (δυστυχώς τα ονοματα δεν τα γνωρίζω ακόμη, αλλά θα τα έχω σύντομα πιστεύω). Βέβαια στο ενδιάμεσο και για την ακρίβεια μόλις πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησαν τον παρθενικό τους δίσκο από την Eat Metal, με τίτλο Destiny's Path. Νομίζω ότι ο ήχος τους έχει αλλάξει λίγο, όντας πλέον λιγότερο επικός σε σχέση με το πρώτο τους ΕΡ (πράγμα που δεν με χαλαει και ιδιαίτερα για να'μαι ειλικρινής). Πάντως τα επικά τους στοιχεία δεν έχουν "φύγει", ούτε στη μουσική, ούτε στον στίχο.

Κυκλοφορίες

The Nameless One (EP) (2004)

Destiny's Path (2008)

Λίγα δικά μου λόγια

Η αλήθεια είναι ότι με τούτα εδώ τα παληκάρια έχω πάθει μεγάλη πλάκα. Για την ακρίβεια, από την πρώτη μέρα που κυκλοφόρησε ο δίσκος τους (την πρώτη μέρα του Up the Hammers, απ'όπου και το προμηθεύτηκα από τον Γρηγόρη) το ακούω σχεδόν σε καθημερινή βάση (ιδίως το Perseus το'χω λιώσει μιλάμε). Τρελά πορωτική δουλειά που με έχει ενθουσιάσει απίστευτα. Εξαιρετικά ευχάριστη μουσική, εκπληκτικές ιδέες με διπλά φωνητικά σε πάμπολλα σημεία, πανέμορφες μελωδίες, πολύ καλοί στίχοι, συνθετικά πανέμορφο. Ειλικρινά με έχει συναρπάσει και παρόλο που ίσως ακουστεί υπερβολικό, ήδη έχει εξελιχθεί σε έναν από τους αγαπημένους μου δίσκους. Και προσοχή, όλα αυτά δεν σημαίνουν πως το Nameless One ήταν άσχημο. Απεναντίας ήταν πάρα πολύ καλό. Απλά το Destiny's Path είναι πολύ ανώτερο.
Τους είχα δει πέρσυ στο καλοκαιρινό φεστιβάλ του Γρηγόρη στην Καλλιθέα και μου άρεσαν αρκετά. Στην επετειακή συναυλία των InnerWish όμως κυριολεκτικά τα έσπασαν, δείχνοντας ότι έχουν αρχίσει να παίρνουν γενικώς τον αέρα, φτιάχνοντας και καλή σκηνική παρουσία εκτός από καλή μουσική. Ειλικρινά το λέω, με τη δουλειά που έβγαλαν θα γίνω αρκετά... απαιτητικός στο μέλλον με δαύτους, ακριβώς επειδή μου έδειξαν ότι μπορούν να τα καταφέρουν και μάλιστα πολύ καλά. Εξαιρετική μπάντα και εύχομαι όχι απλά να συνεχίσει έτσι αλλά κι ακόμη δυνατότερα. Έχει τις δυνατότητες.

Ιστοσελίδες
Valor
Οι Valor στο myspace

Στο myspace μπορείτε ν'ακούσετε τρία εκπληκτικά τραγούδια τους, για την ακρίβεια τα V.A.L.I.S., Witch's Tear και Whispering of Steel (στην ιστοσελίδα τους έχουν κι ένα ακόμη, συν δυο βιντεάκια) όπου και τα τρία είναι από τα αγαπημένα μου, επειδή όμως δεν είναι τα πιο αγαπημένα μου (μα κι επειδή θέλω να δείξω τι κομματάρες έχει γράψει η μπάντα) ανέβασα ν'ακούσετε τo αριστουργηματικό Perseus ενώ βρήκα μια ωραία δουλειά του Into the Night στο youtube.
Και τα μυαλά στα κάγκελα!

Perseus

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Into the Night

Fourth Dimension

2008-04-24T10:05:00.000-07:00

heavy metal

Line-up
Kostas Lagidis (vocals)
Panagiotis Baxevanis (lead guitar)
Vasilis Kanakis (rhythm guitar)
Kostas Kolias (bass)
Dimitris Komninos (drums)

Ex-members
-

Οι Fourth Dimension είναι ένα ακόμη μεγάλο συγκρότημα που έβγαλε η Θεσσαλονίκη. Αν οι πληροφορίες μου είναι σωστές, δημιουργήθηκαν περί τα τέλη της δεκαετίας του 80. Δεν κατάφερα ποτέ να μάθω αν είχαν κυκλοφορήσει κάποιο demo, όπως και να'χει όμως το 1994 κυκλοφόρησαν ένα ανεπανάληπτο ΕΡ υπό τον τίτλο Novo που περιείχε μεν μόνο 3 τραγούδια, αλλά όπως είθισται να λέμε σε τέτοιες περιπτώσεις... τι τραγούδια. Το ΕΡ είναι ένα αριστούργημα, αν και από μιαν άποψη δεν θα έπρεπε να με εκπλήσσει το γεγονός, αφού μιλάμε για ένα συγκρότημα που ως επιρροές του παρουσιάζει συγκροτήματα όπως οι Metallica, Megadeth, Metal Church, Annihilator (της παλαιάς εποχής όλα τους βεβαίως, βεβαίως). Μετά το ΕΡ οι πληροφορίες μου λένε ότι έβγαλαν ένα promo (την ύπαρξη του οποίου δεν έχω καταφέρει να επιβεβαιώσω), προφανώς κυνηγώντας κάτι καλύτερο, αλλά πέραν αυτού ουδέν. Κάπου εκεί χάνονται και τα ίχνη τους.
Η μουσική τους θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως πολύ στρωτό heavy metal, ενίοτε με κάποια ψιλοpower στοιχεία. Μελωδικοί και τεχνίτες, έβγαλαν -μάλλον- δίχως την παραμικρή υποστήριξη ένα αριστουργηματικό ΕΡ και αποχώρησαν και αυτοί αθόρυβα από την ελληνική σκηνή.

Κυκλοφορίες

Novo (EP) (1994)

Λίγα δικά μου λόγια

Θεωρώ πως οι Fourth Dimension είχαν τα φόντα να γίνουν μεγάλο γκρουπ. Μπορεί να έχω μόλις 3 τραγούδια, αλλά νομίζω φαίνεται ξεκάθαρα αυτό. Ιδίως το Voice of Reason είναι από τα αγαπημένα μου γενικώς. Το ΕΡ τους θα μπορύσε άνετα να σταθεί στο εξωτερικό και γενικά οι ξένοι το έχουν -και αυτό- στα υπ'όψιν (σκεφτείτε πχ ότι εγώ από Γερμανό το αγόρασα. Η πλάκα είναι δε, ότι ενώ το έψαχνα για χρόνια και δεν το έβρισκα ποτέ, μόλις το αγόρασα μετά από κανάν μήνα το βρήκα να το έχει βρει και ο Γρηγόρης... Οι εκπληκτικές ειρωνίες της τύχης!). Μουσικά το συγκρότημα δεν θέλησε να εντυπωσιάσει. Επέλεξε τον δρόμο της απλότητας και αυτός είναι ένας βασικός παράγοντας για τον οποίον τελικά ήταν τόσο εντυπωσιακοί (εξάλλου από τις φανφάρες έχουμε πήξει κιόλας). Ικανότητες είχαν, αν είχαν λίγο καλύτερη τύχη ίσως να μιλάγαμε πολύ περισσότερο γι'αυτούς.

Ιστοσελίδες
-

Voice of Reason

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Με την πρώτη ευκαιρία θα ανεβάσω και εξώφυλλο και φωτογραφία τους. Δυστυχώς έχει χαλάσει το σκάνερ μου και προσπαθώ να βγάλω κάποια καλή φωτογραφία με το κινητό. Ως επίσης και ένα τραγούδι.
Επίσης, ρε παιδιά μια παράκληση: επειδή το e-snips μου κάνει νερά (πολλά τραγούδια που ανεβάζω δεν τα δέχεται ως... copyright protected -αν είναι δυνατόν), μήπως ξέρει κανείς κάποια άλλη αντίστοιχη ιστοσελίδα που να μπορείς να ανεβάζεις τραγούδι αλλά να μην μπορεί να γίνει download; Ευχαριστώ.

Guardian Angel

2008-04-10T23:38:00.000-07:00

heavy/power (early), progressive (later)

Line-up
Nikos Roussakis (vocals)
Panayiotis Diakoyiannis (guitars)
Alexandros Stavrakas (bass)
Manos Matsos (Drums)

Ex-members
Υπάρχουν, αλλά δυστυχώς δεν έχω στοιχεία.

Οι Guardian Angel ήταν ένα συγκρότημα από την Αθήνα που δημιουργήθηκε περί τις αρχές της δεκαετίας του 90 (ή ίσως και στα τέλη αυτής του 80, δεν είμαι βέβαιος). Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό και καλό ελληνικό συγκρότημα και αυτό για πολλούς λόγους. Το 1990 κυκλοφόρησαν το demo τους Traveling by the Wings of Eternity το οποίο άφησε άναυδο κόσμο και κοσμάκη με τις συνθέσεις που περιείχε. Σιγά, σιγά το όνομα των Guardian Angel είχε αρχίσει να συζητιέται στους ελληνικούς undereground κύκλους. Το 1994 κυκλοφορούν τη δεύτερή τους δουλειά, το σινγκλάκι Beyond the Twilight και γίνεται χαμός: αν το demo άρεσε, με το single παθαίνουν όλοι πλάκα. Το 1997 το συγκρότημα κάνει μια μεγάλη στροφή, φεύγοντας από τις heavy/power κατευθύνσεις του προς όφελος του progressive και εδώ τα πράγματα γίνονται μυστήρια: ναι μεν τα παιδιά είναι πολύ καλοί μουσικοί με καλές ιδέες, πράγμα που φαίνεται και από τη δουλειά τους, αλλά το στυλ του ΕΡ ξενίζει αρκετά (κυρίως όσους τους θυμούνταν από τις 2 προηγούμενές τους δουλειές). Το ουσιαστικό όμως είναι -για την σκηνή- ότι οι Guardian Angel ήταν αυτοί που τόλμησαν να παίξουν progressive σε έναν χώρο προβληματικό, που καλά-καλά ούτε το "στρωτό" heavy δεν "χώνευε". To 1999 κυκλοφόρησαν το τελευταίο τους demo και εν συνεχεία διέλυσαν.

Κυκλοφορίες

Travelling by the Wings of Eternity (demo), 1990

Beyond the Twilight (single), 1994

Oblivion Seas (EP), 1997

Demo 99

Λίγα δικά μου λόγια

Οι Guardian Angel ήταν πολύ μεγάλη μπάντα. Οι συνθέσεις τους στις 2 πρώτες δουλειές τους κυριολεκτικά θα μπορούσαν να σταθούν στη διεθνή metal σκηνή. Ιδίως τα 2 κομμάτια που παραθέτω παρακάτω είναι από τα αγαπημένα μου. Στη συνέχεια βέβαια οι ίδιοι προτίμησαν να τα κάνουν ακόμη πιο δύσκολα τα πράγματα -αμγκιά τους από πολλές απόψεις- και δυστυχώς δεν δικαιώθηκαν ούτε αυτοί. Προσωπικά μπορεί να μην μου αρέσουν οι progressive δουλειές τους (όπως δεν πολυενθουσιάζομαι με το progressive γενικότερα) όμως αναγνωρίζω ότι προσπάθησαν να κάνουν καλά αυτό που ήθελαν. Δεν τους έλειπαν ούτε οι γνώσεις για κάτι τέτοιο, ούτε το ταλέντο. Αλλά...

Ιστοσελίδες
Οι Guardian Angel στο myspace.
(όπου μπορείτε να ακούσετε κάποια τραγούδια της μπάντας, από την progressive περίοδό τους)

Give Way to the Rush-Betrayed by Illusions
(στο πλαίσιο των αλχημειών που δοκίμασα το μόνο που έπιασε ήταν να συρράψω και τα δυο τραγούδια ως ένα)

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Ευχαριστώ τον Αποστόλη που μου έστειλε αυτές τις δύο εκπληκτικές φωτογραφίες από το ιστορικό μπλουζάκι των Guardian Angel.

Flames

2008-04-07T04:48:00.000-07:00

heavy/speed metal (early), thrash metal (later)

Line-up
Flo Gebhardt (vocals)
Chris R.B. Lee Kirk (guitars)
Andy Kirk (bass)
Angelos Georgiopoulos (drums)
Johnny (drums)

Ex-members
Nigel Foxx (vocals)
Alex Oznek (vocals)
Athan Schitsos (guitars)
Tassos Spiliotopoulos (guitars)
Gus Collin (drums)
George Adrian (drums)
Micha Bazeo (drums)

Flames... Τι να πρωτοπείς γι'αυτό το συγκρότημα-μύθο της ελληνικής σκηνής; Ας προσπαθήσουμε να πούμε δυο λόγια όμως. Το συγκρότημα ιδρύθηκε κάπου στο 1984... κάπου στην Ευρώπη (προς τι η γενικολογία, αφήστε το καλύτερα!). Οι ίδιοι οι Flames με συνέντευξή τους στο Μέταλ Χάμερ είχαν αυτοπαρουσιασθεί ως ελληνική μπάντα με έδρα στην Αγγλία, που έχει γνωριμίες με συγκροτήματα-θρύλους όπως οι Venom (για του λόγου το αληθές, στο οπισθόφυλλο του Made in Hell υπάρχει και η "αφιέρωση Flames would like to thank their brothers of metal, Venom, Slayer, Exodus, Metallica"). Όπως και να'χει, μιλάμε για μια εποχή όπου το ελληνικό μέταλ δεν υπάρχει καν στον χάρτη. Επίσης, είναι η ίδια εποχή που πληθώρα ελληνικών συγκροτημάτων ετοιμάζεται να μπει στο στούντιο για να ηχογραφήσει τον δίσκο-αριστούργημα που θα κάνει γνωστή τη χώρα στο παγκόσμιο στερέωμα. Κοινό σημείο όλων αυτών των συγκροτημάτων, ότι έμειναν στα λόγια και εξαφανίσθηκαν νύχτα τα περισσότερα....
Εκτός από τους Flames, οι οποίοι όχι μόνο τήρησαν την υπόσχεσή τους, αλλά έβγαλαν και μια απίστευτη δισκάρα που άκουγε στο όνομα Made in Hell...
Ο δίσκος είναι απλά απίστευτος, παρά τα αναρρίθμητα μειονεκτήματά του. Η φωνή του Nigel Foxxe πχ δεν ήταν ποτέ η μεγάλη του δύναμη (μιλάμε για αισχρή προφορά αγγλικών). Ο δίσκος είχε ηχογραφηθεί σε οκτακάναλο κι ως εκ τούτου η παραγωγή ήταν άθλια (βασικά μετά βίας ήταν μέταλ παραγωγή). Αντί για ντράμερ το συγκρότημα είχε "προσλάβει" drum machine....
Και όμως, ο Made in Hell είναι αριστούργημα, όχι μόνο για τα ελληνικά δεδομένα αλλά και για τα ευρωπαϊκά, όσο κι αν αυτό φαίνεται απίστευτο ή περίεργο. Οι συνθέσεις είναι απλά διεθνών προδιαγραφών, οι εμπνεύσεις τόσο των αδελφών Kirk όσο και του Nigel Foxxe εκπληκτικές και η υπερπροσπάθεια αναμφισβήτητη. Το ίδιο έτος -1985- οι Flames μέσα στην πόρωση και την τρελή χαρά βγάζουν και δεύτερο δίσκο, το Merciless Slaughter, που είναι εξαιρετικός απλά όχι σαν το Made in Hell. Κάπου εδώ όμως η ιστορία αρχίζει να περιπλέκεται.
Φήμες θέλουν τον Nigel Foxxe να πλακώνεται με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, όπου ανεξαρτήτως εάν ήταν αληθείς ή όχι τελικά το αποτέλεσμα ήταν ότι ο Foxxe αποχώρησε (για να ακολουθήσει τη δική του ξεχωριστή -και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πορεία, στην οποίαν θα αναφερθούμε άλλη φορά). Μετά την "ενδιάμεση" κυκλοφορία του live-EP Live in the Slaughterhouse (1987), οι Flames κυκλοφορούν το Summon the Dead (1988) όπου πλέον βλέπουμε αρκετές διαφορές: η μπάντα έχει αρχίσει να κινείται σε πιο thrash μονοπάτια, ψιλοκάφρικα ενίοτε κιόλας. Ακολουθεί το Last Prophecy το 1989 όπου πλέον φαίνεται και η έντονη προτίμηση στο γερμανικό thrash τύπου Kreator, αλλά σε γενικές γραμμές το συγκρότημα δείχνει ν'ακολουθεί την κατιούσα αν και από κανέναν δίσκο δεν απουσιάζουν κάποιες πραγματικά καλές στιγμές.
Τη στιγμή που άλλα συγκροτήματα πασχίζουν να βγάλουν έστω κι ένα υποφερτό demo, οι Flames βγάζουν το 1991 έως και best of, υπό τον τίτλο Greatest Hits, για να φτάσουμε σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της ιστορίας τους κατ' εμέ: βρισκόμαστε -οπως είπαμε- στο 1991 και οι Flames ετοιμάζουν ήδη τον νέο τους δίσκο. Για την ώρα κάνουν πρόβες και το ηχογραφούν ως rehearsal, υπό τον τίτλο Nomen Illi Mors. Το υλικό του promo όμως κυριολεκτικά κλέβεται και κυκλοφορεί από κάποια εταιρία δίχως την έγκριση του γκρουπ, και εν μέσω κάποιων επιπλέον αλλαγών στο line-up της μπάντας, τελικά το Nomen Illi Mors δεν κυκλοφορεί ποτέ ως κανονική δουλειά. Και κρίμα, διότι πρόκειται για τρελή δισκάρα -και το εννοώ. Το συγκεκριμένο promo είναι από τις πιο σπάνιες κυκλοφορίες στο μεταλ παγκοσμίως, και εξ όσων γνώριζα μέχρι πρότινως είχε βγει μόνο σε κασσέτα και cd. Πρόσφατα έμαθα ότι υπάρχει και σε βινύλιο, αλλά είμαι αρκετά επιφυλακτικός διότι δεν ξέρω τι είχε βγει ως promo από τους Flames (μάλλον η κασσέτα και το cd) και τι από την εταιρία που αναφέρουν οι ίδιοι οι Flames. Όπως και να'χει, ακολουθεί μια περιοδος απραξίας και τελικά οι Flames κυκλοφορούν το 1996 το In Agony Rise, που θα προτιμούσα να μην σχολιάσω...
Κι έκτοτε, σιγή... Θεωρητικά το συγκρότημα είναι εν ενεργεία (και δη, κάπου ανάμεσα σε Αθήνα και Μόναχο) και ετοιμάζει νέο δίσκο. Μακάρι, αλλά δεν το βλέπω...

Κυκλοφορίες

Made in Hell (1985)

Merciless Slaughter (1985)

Live in the Slaughterhouse (EP) (1987)

Summon the Dead (1988)

The Last prophecy (1989)

Greatest Hits (1991)

Nomen Illi Mors (1991)

In Agony Rise (1996)

Λίγα δικά μου λόγια

Οι Flames είναι αναμφίβολα το ιστορικότερο ελληνικό συγκρότημα και κατά τη γνώμη και το σημαντικότερο επίσης. Έχω χρόνια που υποστηρίζω ότι αν δεν υπήρχαν οι Flames η ελληνική σκηνή θα είχε αφανιστεί για χρόνια και σήμερα μάλλον θα ξαναήταν σε εμβρυακό στάδιο. Σε μια εποχή όπου δίσκοι με το στόμα έβγαιναν κάθε εβδομάδα, οι Flames το είπαν και το'καναν. Και έβγαλαν αριστουργήματα. Ο Made in Hell είναι σχεδόν ευαγγέλιο. Θυμάμαι κάποτε είχα στείλει κάποια δείγματα σε έναν γνωστό μου Άγγλο (ονόματι Adrian, καλή του ώρα όπου βρίσκεται) ετών 50 (τότε...μιλαμε ότι το παληκάρι είχε δει live τους Sabbath στα νιάτα τους, τους δε Maiden τους έβλεπε να παίζουν σε μπαράκια πριν το 80) και όταν άκουσε Flames μια κουβέντα είπε μόνο: "οι τύποι είναι ιδιοφυίες! Έχετε κι άλλα τέτοια εκεί πέρα;".
Πίσω από τους Flames υπάρχει μια τεράστια και εξαιρετικά αστεία ιστορία, αλλά δεν είναι της παρούσης να την αναφέρουμε (θα γίνει και αυτό κάποια στιγμή στο μέλλον, αν και -ολίγον βιαστικά βέβαια, με είχε προλάβει προ καιρού ο φίλος και παλαιόθεν συμμαχητής, Kevin-, η ουσία όμως δεν πρόκειται ν'αλλάξει ποτέ: οι Flames έστω και διά της τεθλασμένης υπήρξαν πρωτοπόροι, σήκωσαν μια ολόκληρη σκηνή στους ώμους τους (έστω και εν αγνοία τους, το πιθανότερο), κυριότερα διότι απέδειξαν ότι ήταν δυνατόν ένα συγκρότημα από την Ελλάδα να φτιάξει σταθερή παρουσία μέσα στην ίδια τη χώρα, αφού πέραν της δισκογραφίας τους οι Flames έχουν στο καρνέ τους αρκετές live εμφανίσεις.
Τεράστια μπάντα, τεράστια και η προσφορά τους...

Ιστοσελίδες
Η σελίδα των Flames

Επικοινωνία
flamesmetal@yahoo.com

Αρκετά -μα αρκετά μιλάμε, πιθανώς το 1991- χρόνια πριν μια εκπομπή στην τότε ΕΡΤ (της οποίας το όνομα δυστυχώς μου διαφεύγει) παρουσίαζε ελληνικά συγκροτήματα. Ένα εξ αυτών ήταν και οι Flames οι οποίοι με το line-up του Nomen Illi Mors είχαν παίξει live in studio επί ημιώρου και είχαν πάρει κεφάλια. Ψάχνω στο youtube μπας και βρω κάποιο οπτικοακουστικό υλικό, αλλά για την ώρα τζίφος. Αν κάποιος έχει τσεκάρει κάτι, κάπου, παρακαλώ ας ρίξει σύρμα. Έστω κι αν θυμάται πως έλεγαν εκείνη την εκπομπή...

Dressed in Black Suede

False Alarm

Gwendolin

Beloved Dead

Avenger

Jesus Christ

UPDATE:
Flames- Agnostic Front

Flames- Red Terror

Flames- Red Terror (άλλο)

Flames- Eastern Front

Deceptor

2008-04-02T06:02:00.000-07:00

heavy/power metal

Line-up
Giannis Koutselinis (vocals/keyboards)
Giannis Kalambokidis (guitars)
Dimiris Asteriadis (guitars)
Kostas Ragazas (bass)
Thanos Sarkezis (drums)

Ex-members
-

Οι Deceptor ήταν ένα συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη που δημιουργήθηκε περί τα τέλη της δεκαετίας του 80 και από το ξεκίνημά τους φρόντισαν να ταράξουν τα νερά με πολλούς τρόπους, ο σημαντικότερος εκ των οποίων ότι διέθεταν ίσως την κορυφαία φωνή (διαχρονικά) σε ελληνικό metal συγκρότημα (και όχι μόνο...). Το 1989 κυκλοφόρησαν το πρώτο και τελευταίο demo τους, άτιτλο και το οποίο αναφέρεται ως Demo 89 και ο πάταγος δεν άργησε: η ικανότητα των μελών της μπάντας ήταν αποστομωτική και αναμφισβήτητη και αποτυπώθηκε στις συνθέσεισ του demo οι οποίες παραμένουν σχεδόν 20 χρόνια μετά αριστουργηματικές. Τραγούδια δεμένα, μελετημένα, πορωτικά. Κοινώς, metal.
Οι εποχές για το ελληνικό metal είχαν αρχίσει ήδη να γίνονται πολύ δύσκολες, αλλά το συγκρότημα δεν έλεγε να το βάλει κάτω: το 1990 κυκλοφόρησε ένα promo tape με την ελπίδα ότι θα εξασφάλιζε κάποιο συμβόλαιο. Τζίφος. Το 1991 ακολούθησε και δεύτερο promo, αλλά και πάλι αποτέλεσμα δεν ήρθε ποτέ: τα πράγματα είχαν αρχίσει να αγριεύουν για τα ελληνικά συγκροτήματα. Μοιραία λοιπόν, κάπου στο 1992 οι Deceptor διαλύθηκαν άδοξα.

Κυκλοφορίες

Demo 89

Promo 1990

Promo 1991

Λίγα δικά μου λόγια

Οι Deceptor θεωρώ πως είναι το κορυφαίο ελληνικό συγκρότημα όλων των εποχών. Ναι μεν δεν κυκλοφόρησαν πολλά τραγούδια, έδειξαν όμως από τα πρώτα τους βήματα κιόλας στόφα μεγάλης μπάντας. Οι συνθέσεις τους ήταν κυριολεκτικά ευρωπαϊκού επιπέδου -πράγμα όχι ιδιαίτερα σύνηθες για την τότε εποχή, πόσο δε μάλλον για demo κιόλας- και αν μη τι άλλο έδειχναν πως υπήρχε και φαντασία αλλά και προπάντων μουσική παιδεία από πίσω, χώρια το αναμφισβήτητο ταλέντο όλων των μελών της μπάντας. Επίσης, πρόκειται αναμφίβολα για ένα από τα πιο αδικημένα συγκροτήματα της χώρας, αφού παρά της προσπάθειές τους, τόσο η τότε νοοτροπία που υπήρχε όσο και η ήδη διαμορφωμένη κατάσταση τους στέρησαν τη δυνατότητα να κάνουν το βήμα παραπάνω, παρόλο που και κόπιασαν, και θέληση είχαν. Δεν περιέχει κανένα απολύτως ίχνος υπερβολής αν πω ότι αν οι Deceptor τα είχαν καταφέρει, πιθανώς σήμερα να μην μιλάγαμε καν για συγκροτήματα όπως οι Iced Earth. Τόσο μεγάλη μπάντα...
Θα κλείσω με δύο σημειώσεις: πρώτον, ο Γιάννης Κουτσελίνης αρκετό καιρό μετά τη διάλυση των Deceptor πέρασε από τους βρετανούς Ballance of Power, ενώ εδώ και χρόνια είναι τραγουδιστής των ομοεθνών τους Biomechanical. Δεύτερον, πριν κάποια χρόνια "γνωστός" στους ελληνικούς underground κύκλους εκδότης κυκλοφόρησε όλες τις δουλειές των Deceptor (συν κάποια λίγα ακυκλοφόρητα) σε ένα cd υπό τον τίτλο The Legend. Για το κατά πόσον το συγκρότημα ερωτήθη γι'αυτήν την κυκλοφορία (ήτοι αν είναι τρόπον τινά επίσημη) δεν το ξέρω, οπότε μην σας γελάσω...

Ιστοσελίδες
-

Too Late for Heroes

Dome of Wrath

I Can Feel the Power

Well, here we are... First contact...

2008-03-31T23:05:00.000-07:00

This is the official blog about Hellenic Metal, which I actually had in mind for many years now. You may wonder, who says it's the official? Well, I do... After all I've never seen anything like it thoughout the years (maybe because it's a really huge project for anyone to make it real).

So here are a few words about this blog and its philosophy: first of all -and to avoid misunderstandings- I am just a metalhead. No fanzine behind me, no label, no distro, no band etc. Just a fan, who's been watching rather closely the course of Hellenic Metal through time. A course that gives many memories, both pleasant and bitter. My wish is to make this blog exactly as I would like to read it; only a few words, a short description plus info, some comments perhaps and of course some music for you to get the idea. It's obvious that I write everything in greek. The english translations will come up in the future and really slow. Till then, I believe that the sounds of each band will make a good first contact between you and the bands. Notice that I always put contact or other internet info if available, so don't hesitate to contact the bands! Furthermore, please don't send me requests for sending you stuff. Come into my posistion and think that it's completely impossible to answer yes to all of you. If you're really interested in something, just give it a search, sweat a little bit as we used to do back in the 80s (where there was no internet or free information to make out lives easier). Oh, by the way I do not upload either: needs time and I don't have that much, so I prefer to give it to the bands.

Do have in mind some other things as well:
-in the future I will start some interview-stuff with people who really have something to say about Helleninc Metal. This thing will be really interesting I think.
-a forum will come soon. There will be a full english section for discussions in there. Just be patient.
-almost all of the links (on the right) are in english and more or less they all have to do with the Hellenic Metal scene. Just check 'em out.

If a link or a song doesn't work, just mention it and I 'll see what I can do about it. Infos about bands will be mostly taken either from myspace or from metal archives. That goes for photos too. Other stuff -when not mentioned- comes from my personal archive. I mention this because it doesn't really make any difference where all this stuff comes from and my purpose is to write and not to just search in the net, so I try to save some time.

So, till the time you see the first translations (for which as I said you must be really patient) make yourself comfortable here, listen to the music and get in touch with the bands... By the way, when a translation comes you will see it in the updates (on the right).

And don't forget to support Underground Metal of your area. It's much more precious than you can even imagine... \m/

Convixion

2008-03-31T06:43:00.000-07:00

old school speed/thrash metal
Line-up
Nick Papakostas (guitars/vocals)
Stelios Makris (guitars)
Manos Kehagias (drums)
Mihalis Bakoulas (bass)

ex-members
Dionysis Sarakinis (vocals)
Vaggelis Felonis (drums)

Οι Convixion είναι ένα project του Νίκου Παπακώστα, κιθαρίστα των Strikelight και δημιουργήθηκαν το 2002 στην Καλλιθέα όταν ο Νίκος είχε αποχωρήσει προσωρινά από το συγκρότημα. Το τότε όνομα της μπάντας ήταν Conviction και στη φωνή συμμετείχε ο επίσης πρώην τραγουδιστή των Strikelight, Διονύσης Σαρακίνης. Το αρχικό σχήμα του συγκροτήματος πλαισιώθηκε από τον Στέλιο Μακρή και τον Βαγγέλη Φελώνη. Τελικά ο Νίκος επέστρεψε στους Strikelight το 2003 και οι Conviction διαλύθηκαν...
...μέχρι το 2006, οπότε και ο Νίκος έγραφε κάποια τραγούδια για το δεύτερο lp το Strikelight, τα οποία όμως ήταν υπερβολικά γρήγορα για Strikelight. Για την ακρίβεια, επρόκειτο για το μετέπειτα τραγούδι Drink Metal, το οποίο ηχογραφήθηκε για τον χαβαλέ μέσα σε ένα πεντάλεπτο (γι'αυτό και είναι αριστούργημα!). Όταν ο Γρηγόρης της Eat Metal άκουσε το τραγούδι έπαθε πλάκα (όπως και όλοι οι υπόλοιποι που το ακούσαμε στη συνέχεια, υποτίθεται για να να πούμε την άποψή μας). Κάπως έτσι λοιπόν δημιουργήθηκαν οι Convixion.
Χαρακτηριστικά θα αναφέρω ότι το demo τους αναμενώταν πως και πως από πολύ κόσμο ανά την Ελλάδα, ενώ μετά την εκπληκτική τους εμφάνιση στο Up the Hammers II είχαν αρχίσει να το ψάχνουν και στη Γερμανία! Πριν καν κυκλοφορήσει!
Τελικώς το πολυαναμενόμενο demo "Metal Drinking Conspiracy" κυκλοφόρησε μετά βαϊών και κλάδων το 2007 και η εποποιία ξεκίνησε. Ήδη ετοιμάζουν νέο υλικό το οποίο περιττό να πω πως αναμένουμε ήδη με ανυπομονησία!

Κυκλοφορίες

Metal Drinking Conspiracy (demo), 2007

Λίγα δικά μου λόγια

Η μπάντα δεν παίζεται. Απλές συνθέσεις, κορυφαία τραγούδια και κυρίως ένα συναίσθημα δεκαετίας 80 που πολύ λείπει από τη σύγχρονη μουσική. Κι όσον αφορά τον Νικόλα; Σκέτο τρελοκομείο, και γαμώ τα παληκάρια. Δεν θεωρούνται αδίκως από τις μεγάλες ελπίδες της χώρας, κι ας ξεκίνησαν για τον χαβαλέ. Θυμάμαι στο UTH II ένα διάλογο με έναν Γερμανό, τον Andy:
-Μα αυτοί εδώ είναι εκπληκτικοί!
-Και να φανταστείς ότι την πλάκα τους κάνουν.
-Α, πες το μου έτσι. Γι'αυτό είναι εκπληκτικοί τότε...
Αναφορικά με το εξώφυλλο του demo -το οποίο είναι προφανές πως πρόκειται για χειροτεχνία!- απεικονίζει τον Γρηγόρη να κυνηγάει τον Νίκο, και φυσικά κρύβει ολόκληρη ιστορία από πίσω του, η οποία δεν είναι να την πούμε επί της παρούσης! Από τις αγαπημένες μου μπάντες! Και καλά θα κάνει να σας παραξενέψει το γεγονός ότι βάζω τους Convixion ως πρώτη μπάντα, αντί για τους Deceptor ή τους Flames που συνήθως συνηθίζω...

Ιστοσελίδες
Οι Convixion στο myspace.
(στην ιστοσελίδα τους μπορείτε ν'ακούσετε τα τραγούδια Drink Metal και Avenger)

Contact
convixion@eatmetalrecords.com

Από το Up the Hammers II

Νικόλας εν δράσει, στη συναυλία των Brocas Helm στο Ηράκλειο.

ΥΓ. Έχω και μια εκπληκτική φωτογραφία μαζί με τον Νίκο από το Ηράκλειο, αλλά σιγά μην σας έκανα τη χάρη να δείτε τη μάπα μου! Κρίμα, γιατί είναι όλα τα λεφτά (και η φωτογραφία και η μάπα μου! :):) )

Εδώ είμαστε λοιπόν!

2008-03-31T01:06:00.000-07:00

Το επίσημο blog της ελληνικής metal σκηνής, ένα εγχείρημα που εδώ και χρόνια είχα κατά νου. Θα μου πείτε βέβαια, ποιος το λέει ότι είναι επίσημο; Μα φυσικά εγώ! Ποιος άλλος; Δεν έχω καταφέρει άλλωστε να βρω κάτι άλλο για το αντικείμενο -χρόνια τώρα-, προφανώς επειδή ως εγχείρημα είναι πραγματικά τεράστιο, ήτοι δύσκολο στην υλοποίησή του και όλοι το αποφεύγουν.

Πριν από περίπου ενάμιση χρόνο είχα ξεκινήσει -παρά τις πενιχρότατες γνώσεις μου στον προγραμματισμό, σχεδόν ανύπαρκτες για την ακρίβεια- να φτιάχνω ιστοσελίδα. Την ιστοσελίδα της Ελληνικής Σκηνής. Δυστυχώς τράβαγε πάρα πολύ από πλευράς χρόνου και φυσικά δεν μπορώ να είμαι όλη την ώρα πάνω από τον υπολογιστή. Έτσι κάπου το παραμέλησα, αν και ό,τι έχω φτιάξει (όχι πολλά εδώ που τα λέμε) υπάρχει στον υπολογιστή μου. Η ουσία είναι όμως ότι ιστοσελίδα ετοίμαζα και ιστοσελίδα δεν έβλεπα. Τελικά αποφάσισα να το γυρίσω σε blog και αυτό διότι -παρά τα αναμφισβήτητα μειονεκτήματα του blog σε σχέση με μια ιστοσελίδα- τουλάχιστον η κατηγοριοποίηση γίνεται αυτόματα αφενός, αφετέρου δε την ιστοσελίδα έπρεπε να την ανεβάσω στο τελικό της στάδιο ενώ το ιστολόγιο μπορεί να δομείται λίγο-λίγο. Το γράψιμο δεν ήταν τόσο το πρόβλημα άλλωστε, όσο η δημιουργία συνδέσμων κλπ. Και από τη στιγμή που έχω στο μυαλό μου τον "σκελετό" πιστεύω ότι τελικά θα βγει καλό. Τεράστιο και χαοτικό ίσως, αλλά αναμφισβήτητα καλό!

Στο συγκεκριμένο blog θα γράφω τα εξής (πάνω-κάτω):
-βιογραφικά και δισκογραφίες ελληνικών metal συγκροτημάτων
-προσωπικές κριτικές
-αναδρομές (όποτε μου καπνίσει)
-ενδεικτικά τραγούδια
ενώ για το μέλλον θα εισάγω σίγουρα και μια κατηγορία με συνεντεύξεις. Παράλληλα, θα δημιουργηθεί -κάποια στιγμή- φόρουμ το οποίο θα είναι πολλαπλών χρήσεων (αυτό θα το εξηγήσω εν καιρώ). Για την ώρα απλά να ξεκαθαρίσω ότι το παρόν blog δεν πρόκειται ν'ασχοληθεί με τα νέα της ελληνικής σκηνής, ακριβώς επειδή είναι αδύνατον: είναι τόσα πολλά και αλλάζουν τόσο συχνά που απλά δεν παρακολουθούνται (βέβαια και γι'αυτό υπάρχει "αντίμετρο", το οποίο θα εξηγήσω άλλη φορά).

Γιατί το κάνω όλο αυτό; Διότι η ελληνική σκηνή παρά τα πάμπολλα μειονεκτήματά της ήταν πάντοτε στο περιθώριο, τελείως παραμελλημένη, και διότι κάποιος έπρεπε επιτέλους να το κάνει, έστω τιμής ένεκεν. Έχουν χαθεί γκρουπάρες και γκρουπάρες μόνο και μόνο επειδή δεν υπήρχε ενδιαφέρον (συνήθως για λόγους ηλίθιους και άσχετους με τη μουσική). Μα προπάντων το κάνω επειδή το'χω μεράκι, πραγματικά το γουστάρω!

Ελπίζω να μην έχουμε παρεξηγήσεις, μήτε παρερμηνείες. Ο σκοπός του συγκεκριμένου blog είναι καλός και σε καμία περίπτωση δεν έχω κατά νου να θίξω κανέναν. Πέραν των "ιστορικών" αναφορών, απλά τη γνώμη θα λέω και όποιος θέλει συμφωνεί, όποιος θέλει διαφωνεί. Αυτό που εύχομαι είναι να μην παρεξηγηθεί κανείς (διότι όπως ξέρετε δεν έχω και ιδιαίτερα κολλήματα να τα χώνω κιόλας!).
Εννοείται ότι το blog θα διαμορφώνεται με τον καιρό. Η κατηγοριοποίηση που έχω επιλέξει θα είναι ανά ονόματα συγκροτημάτων. Ούτε ανά είδη, ούτε ανά χρονολογίες ή χρονικές περιόδους, ούτε ανά περιοχή ή κάτι άλλο. Μόνο ανά συγκροτήματα, ακριβώς για να λειτουργήσει σαν "εγκυκλοπαίδεια" ή "βιβλιοθήκη" -πείτε το όπως θέλετε- και να μπορείτε εύκολα να τα βρίσκετε στη στήλη με τις κατηγορίες. Επίσης, για λόγους ευκολίας τα ονόματα θα αναγράφονται με μικρά γράμματα, ενώ οποιαδήποτε άλλη κατηγορία πέραν αυτής των συγκροτημάτων με κεφαλαία, ακριβώς επειδή θέλω να φαίνονται ξεχωριστά.

Αναφορικά με τα links τώρα: μέσα στις καταχωρήσεις των συγκροτημάτων θα υπάρχουν όλοι οι σχετικοί σύνδεσμοι που αφορούν τα συγκροτήματα, είτε είναι επίσημες ιστοσελίδες, είτε προφίλ στο myspace είτε ο,τιδήποτε άλλο. Στους συνδέσμους του παρόντος blog δεν προτίθεμαι να βάλω συνδέσμους από άλλα blogs (εξάλλου αυτούς μπορείτε να τους δείτε στο κανονικό μου ιστολόγιο) αφενός επειδή δεν επιθυμώ παρεξηγήσεις, αφετέρου επειδή θέλω να μην ξεφύγω από το αντικείμενο, παρά μόνο συνδέσμους που έχουν να κάνουν με την ελληνική σκηνή και το underground κατ' επέκτασιν.

Γενικώς, όπως προανέφερα ήδη όσο θα περνάει ο χρόνος το ιστολόγιο θα βρίσκεται συνεχώς υπό διαμόρφωση. Σκοπός μου είναι να το κάνω το κατά δύναμιν λειτουργικό και εύκολο (σημείωση: τα σεντόνια δύσκολα θα αποφεύγονται βέβαια! Αν και θα το προσπαθήσω), τουτέστιν ότι κατεβάζει η γκλάβα μου θα μπαίνει εάν κι εφόσον το θεωρώ καλό (ιδέες-προτάσεις δεκτές για μελέτη). Παράλληλα όμως θα προσπαθήσω να αρκεστώ στα απολύτως απαραίτητα. Ξεκαθαρίζω πως δεύτερη καταχώρηση για το ίδιο συγκρότημα δεν θα υφίσταται. Τυχόν αλλαγές θα καταχωρούνται με updates στις ήδη υπάρχουσες καταχωρήσεις. Πως θα κοινοποιούνται αυτές; Μα φυσικά μέσω του φόρουμ (όταν γίνει), το οποίο όπως είπα θα έχει πολλαπλές χρήσεις (αλλά τις αφήνω για τη δική τους ώρα).
Εννοείται ότι το μεγάλο project θα είναι να γίνει και στα αγγλικά όλο το ιστολόγιο. Αυτό είναι ένα εφιαλτικό σενάριο (καθ'όσον τεράστιο) που θα γίνει κάποια στιγμή αλλά μάλλον στο εξαιρετικά μακρινό μέλλον. Επίσης, εάν κάποιος -συγκρότημα ή μη- διαπιστώσει κάποιο λάθος, κάποια ανακρίβεια ή κάποια παράλειψη, πολύ ευχαρίστως να μου την κοινοποιήσει για να κάνω τις απαραίτητες αλλαγές. Στόχος μου άλλωστε είναι η προβολή της ελληνικής σκηνής και όχι η παραπληροφόρηση.
Να ξεκαθαρίσω το εξής: δεν μου αρέσουν όλα τα συγκροτήματα, μήτε έχω τις ίδιες προτιμήσεις σε όλα τα παρακλάδια του metal. Και όπως έχω και συμπάθειες, έτσι έχω και αντιπάθειες. Το τονίζω αυτό, διότι επιθυμώ να προβάλλω όλα τα ελληνικά συγκροτήματα, τόσο του παρελθόντος, όσο και του παρόντος ανεξαρτήτων προτιμήσεών μου. Ωστόσο οι καθαρά υποκειμενικές μου προτιμήσεις θα φαίνονται στις όποιες κριτικές θα κάνω κατά καιρούς και σε καμία περίπτωση δεν θα έχουν να κάνουν με τις παρουσιάσεις.

Κάτι τελευταίο: επειδή οι Έλληνες είμαστε αρκετά περίεργοι και ευφάνταστοι, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι ούτε σε συγκρότημα παίζω, ούτε σε περιοδικό γράφω, ούτε εταιρία έχω. Γενικά η μόνη μου σχέση με την ελληνική σκηνή "περιορίζεται" στο ότι είμαι μεταλάς εδώ και πάμπολλα χρόνια -20, μην τα ματιάσω- και δη, πορωμένος που έχει ασχοληθεί πάρα πολύ με την πολύπαθη ελληνική σκηνή. Κι επειδή μου αρέσει το καλό metal γενικώς και ειδικώς, έχω έναν λόγο παραπάνω ν'ασχοληθώ με το συγκεκριμένο εγχείρημα.
Επίσης, καλό θα είναι το συγκεκριμένο ποστ να το ελέγχετε που και που (θα μπει και ως λινκ στα δεξιά κάποια στιγμή) διότι γενικά updates που θα αφορούν το blog θα καταχωρούνται εδώ πέρα και όχι με ξεχωριστή ανάρτηση.

Για την ώρα αυτά τα ολίγα.
Hellenic Underground Metal και τα μυαλά στα κάγκελα!

UPDATE, 31-3-2008: Ήδη ακόμη δεν ξεκινήσαμε και αρχίζουμε τις διευκρινίσεις. Καλό από πολλές απόψεις βέβαια. Κατ' αρχήν, αναφορικά με το οπτικό υλικό που χρησιμοποιώ αυτό (θα) προέρχεται εσαεί από: α) το metal archives, β) σκαναρίσματα από την προσωπική μου δισκοθήκη (ή έστω φωτογραφίες), γ) όποια πηγή μπορώ να βρω στο ίντερνετ (επίσημες ιστοσελίδες κλπ) και δ) από συναυλίες που'χω πάει. Το ξεκαθαρίζω από τώρα για να μην χρειαστεί ν'αναφέρω κάθε φορά ξεχωριστά αυτό από 'δώ, ετούτο από 'κεί, το άλλο από παρακάτω. Επίσης, διαπίστωσα ότι καλό είναι τουλάχιστον οι συνθέσεις να είναι στα αγγλικά (διότι από ελληνικά τις ξεκίνησα). Αυτό για δύο λόγους: πρώτον για να μην "σκοτώνω" τα ονοματεπώνυμα και δεύτερον για διευκόλυνσή μου σε μελλοντική χρήση
(δηλαδή όταν τέλος πάντων ξεκινήσω κάποτε να το κάνω και στα αγγλικά το όλο καλαμπούρι).

UPDATE, 7-4-2008: Εννοείται ότι τα τραγούδια που ανεβάζω δεν είναι σε "downloadable" μορφή, παρά μόνο για άκουσμα... Εννοείται...

UPDATE, 13-1-2009: Νόμιζα ότι είναι αυτονόητο, αλλά δυστυχώς δεν είναι απ'ό,τι φαίνεται. Τόσο οι ιστοσελίδες των συγκροτημάτων, όσο και οι σελίδες στους στο myspace έχουν πολύ υλικό. Είτε τραγούδια, είτε βίντεο, είτε ό,τι άλλη πληροφορία θέλετε να μάθετε. Κάντε κι ένα κλικ ντε, δεν είναι κόπος...

UPDATE, 24-1-2009: Το είχα αναφέρει και κάποιες μέρες πιο πριν, το υπενθυμίζω και από εδώ. Προς τα γκρουπ που στέλνουν mail και ζητούν να τα παρουσιάσω εδώ: κατ' αρχήν ευχαριστώ για το ενδιαφέρον. Εννοείται ότι αυτό που ζητάτε θα γίνει ούτως ή άλλως, ακόμη κι αν δεν το ζητάγατε. Απλά, θα ήθελα να σας παρακαλέσω για την υπομονή σας. Κατά τα λοιπά, η επικοινωνία εννοείται ότι είναι ελεύθερη. Ευχαριστώ.

UPDATE, 11-2-2009: Παίδες, θα ήθελα να παρακαλέσω για κάτι. Μην μου στέλνετε mails που να ζητάτε να σας γράψω ελληνικά συγκροτήματα. Δεν γράφω για πάμπολλους λόγους: πρώτον, μπορείτε να απευθυνθείτε απευθείας στα ίδια τα συγκροτήματα. Όλα απαντάνε, μπορεί όχι άμεσα, όμως απαντάνε. Επίσης, καταλάβετε πως δεν είναι δυνατόν να γίνω... παράρτημα των ΕΛΤΑ και να στέλνω γράμματα δεξιά κι αριστερά, όπως φυσικά και δεν πρόκειται να ανεβάσω κάτι για κατέβασμα. Ξεκάθαρο. Είμαι της απόψεως ότι πρέπει να υποστηρίζουμε τις μπάντες αλλά και όλους εκείνουν που βοηθούν την σκηνή. Βοηθάμε κι εμείς για να έχουμε. Γι'αυτό παρακαλώ, κόφτε αυτά τα μέηλ πια.